πολύτιμος υποστηρικτής του Ulysses Shelter
Στο Άκη Παραφέλα και την "παρασημαντική" (Εκδόσεις Θράκαα, 2018) το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου στην Ποίηση, του περιοδικού "ο αναγνώστης".
H Κατερίνα Τσιτσεκλή γράφει για την "Ηλεκτρογραφία" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Ζ. Δ. Αϊναλή στο "Στίγμα Λόγου".
πολύτιμος υποστηρικτής του Ulysses Shelter
Η Μάνια Μεζίτη γράφει για τη "Διώρυγα μεταφύ νεφών" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου.
                                               
                                                               




Κυριάκος Συφιλτζόγλου

Σπίτι παιδιού

Αντίποδες, 2019.





Κριτικό σημείωμα του Παύλου Παρασκευαΐδη



Η παιδική αθωότητα ως γέφυρα ανάμεσα στον κόσμο των ζώντων και τον κόσμο των νεκρών. Η ανθρωπογεωγραφία ανατολικά της Δράμας. Εκλεπτυσμένες νότες αρώματος από έναν τρόπο ζωής περασμένων δεκαετιών. Πεζογραφία και συλλογική μνήμη μάς θυμίζουν με νοσταλγία παλαιότερα παιδικά παιχνίδια, σε αντίθεση με τα σημερινά εικονικά, που ως επί το πλείστον αρχίζουν και τελειώνουν μπροστά σε μια ψηφιακή οθόνη. Το παιδί εδώ βλέπει τον θάνατο ως μια συνέχεια και όχι ως ένα τέλος. Η ιδιόμορφη συμφιλίωση του παιδιού με το σκοτεινό πρόσωπο της ζωής, αυτό του τελευταίου ταξιδιού. Παρά το βαρύ κλίμα της θεματικής, στο πεζογραφικό κάδρο του Συφιλτζόγλου αποτυπώνεται ανάγλυφα ένας ανοιξιάτικος αέρας σε μια χρωματιστή ύπαιθρο, χάρη στον παραμυθένιο ψυχισμό του παιδιού. Το χωριό (Πλατανιά Δράμας), ο ποντιακός πολιτισμός και η φύση ως ανάμνηση και βίωμα του συγγραφέα στους τελευταίους αποχαιρετισμούς των συγχωριανών του. 

Για όσους γνωρίζουν και την άλλη ιδιότητα του συγγραφέα, αυτή του φωτογράφου, τους δίδεται η ευκαιρία να αποκρυπτογραφήσουν στο διήγημα αυτό την θεματική της φωτογραφικής του τέχνης, καθώς ο συγγραφέας αρέσκεται να αποτυπώνει στον φακό εγκαταλελειμμένες οικίες σε διάφορα περίχωρα της Δράμας. Ο Συφιλτζόγλου προσπαθεί να δώσει πνοή ζωής τόσο στους νεκρούς συγχωριανούς των διηγημάτων του, όσο και στη νεκρή φύση των άψυχων σπιτιών που φωτογραφίζει. Στο πλαίσιο της λογοτεχνικής παράδοσης, ο συγγραφέας πιάνει το νήμα από το προηγούμενο έργο του (Δραμάιλο, εκδ. Αντίποδες, 2018), αλλά και από τη νεότερη λογοτεχνική τάση που επικεντρώνεται θεματικά στις παραδόσεις και τα έθιμα της ημιορεινής και ορεινής ενδοχώρας, τον εμφύλιο πόλεμο, τη μετανάστευση κ.α. βαδίζοντας στο δρόμο που χάραξαν οι ποιητές Μέσκος, Γκανάς και Μπράβος. Άλλωστε στα δύο τελευταία έργα του Συφιλτζόγλου (Δραμάιλο και Σπίτι παιδιού) το λογοτεχνικό αποτύπωμα της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας (δες και Παπαμόσχος, Παλαβός) συνομιλεί με αυτό της Δράμας, καθιερώνοντας πλέον αυτήν την λογοτεχνική τάση στη σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία. 













Ο Παύλος Παρασκευαΐδης είναι εκπαιδευτικός στη μέση εκπαίδευση.








ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA