πολύτιμος υποστηρικτής του Ulysses Shelter
Στο Άκη Παραφέλα και την "παρασημαντική" (Εκδόσεις Θράκαα, 2018) το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου στην Ποίηση, του περιοδικού "ο αναγνώστης".
H Κατερίνα Τσιτσεκλή γράφει για την "Ηλεκτρογραφία" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Ζ. Δ. Αϊναλή στο "Στίγμα Λόγου".
πολύτιμος υποστηρικτής του Ulysses Shelter
Η Μάνια Μεζίτη γράφει για τη "Διώρυγα μεταφύ νεφών" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου.

Παίζοντας σκοινάκι

Δεν παίζει, μονάχα τραγουδά
και παρατηρεί τα κορίτσια εκείνα
με τον φωλιασμένο στην καρδιά τους φόβο
καθώς το φίδι σέρνεται πλάι τους
απειλώντας με ένα και μόνο τσίμπημα νωχελικό
το κορίτσι να πάψει να είναι κορίτσι
και το κάθε της τραγούδι να σιωπήσει.

Μα δεν σιωπά, καθώς κι αυτά
αέναα περνούν μέσα από αψίδες θριαμβικά.
Με το ύψος τους αναμετρώνται
πριν αποφασίσουν να σκεβρώσουν.
Το φίδι σείει συθέμελα τις καμάρες τους
και προλέγει για μιαν Αλίκη πως από μια χασμωδία
μέσα σε μαιάνδρους λεκτικούς θα ενηλικιωθεί.

Ήρθε καιρός λοιπόν και σιώπησε.
Η αρένα της ένα απέραντο λευκό,
άσπιλο από το κόκκινο κάθε χαμένης μάχης.
Κι ήταν όμως σε αυτές τις κερδισμένες
όταν ξαπόσταινε για λίγο σε εκείνα τα σκοινιά
όπου άπλωνε τα τρικυμισμένα της τραγούδια τα παιδικά
κι αναρωτιόταν, τι θα γινόταν αν τα σκοινιά γίνονταν κάποτε θηλιά.




Μέδουσα

Συναντά την εφιαλτική γοργόνα.
Γρατζουνάει ανυποψίαστους λουόμενους.
Συνοδεύει μέδουσες στο ακρογιάλι.
Βυθίζεται με ομαδικές ρίψεις βοτσάλων
για να αναδυθεί πάλι,
το ξύλο που κολυμπάει στη θάλασσα
κάθε που πρόσωπα παραμορφωμένα
φιλιώνουν πηγμένα απ’ το ηλιόφως αμμοχάλικα.

Ξυπνώ.
Εγώ,
γιατί δεν πέτρωσα απ’ τον φόβο;

Σε λίγο θα ‘ρθουν τα κορίτσια
να παίξουμε πεντόβολα.



1η δημοσίευση "Μονόκλ"

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA