Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

Ευτυχώς εμφανίζονται κάθε τόσο μέσα στο άνυδρο κινηματογραφικό τοπίο ταινίες όπως το «The mule» του ενενηντάχρονου Ίστγουντ και αναπτερώνουν κάπως την αγάπη μας για τις σκοτεινές αίθουσες.

Το σενάριο των Σαμ Ντόλνικ (Sam Donlick) και Νικ Σενκ (Nick Schenk) βασισμένο στην αληθινή ιστορία του βετεράνου Λίο Σαρπ, αφορμή ενός άρθρου δημοσιευμένο στους New York Times το 2014 και η συγκροτημένη σκηνοθετική προσέγγιση του Κλιντ Ίστγουντ, δημιουργούν ένα φιλμ με αμείωτη ένταση, χωρίς εξάρσεις και περιττές σεκάνς.


Η αφιερωμένη ζωή του γηραιού Ερλ Στόουν στην ανθοκομία δεν είναι πια ίδια μετά την κατάσχεση της μικρής του ιδιοκτησίας. Στην ανάγκη αναζήτησης πόρων μπλέκεται εν αγνοία του (;) στα δίχτυα ενός αχανούς μεξικανικού καρτέλ διακίνησης κοκαΐνης. Παράλληλα, αρχίζει να ξετυλίγεται το κουβάρι των προσωπικών του αδιεξόδων.


Η ιδιότυπη μοναξιά του ήρωα δημιουργεί απόσταση και εντάσεις με τα μέλη της οικογένειάς του, παρά την ανάγκη του για προσφορά. Όσο για το δίκτυο διακίνησης κοκαΐνης και την δίωξη ναρκωτικών, περισσότερα υπονοούνται παρά αποκαλύπτονται στον περιορισμένο χρόνο μιας ταινίας. Όλα με την ωριμότατη και αψεγάδιαστη λεπτότητα του Ίστγουντ στον χειρισμό των ηρώων και των συναισθημάτων τους.

Λείπει από το σινεμά του καιρού μας η σεναριακή συγκρότηση όπως λείπει η σκηνοθετική και υποκριτική ψυχραιμία. Και ο Κλιντ Ίστγουντ ακόμα μπορεί!


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA