Η Βικτωρία Γεροντάσιου μιλά για τις "Μικρές Καταιγίδες" της (Εκδόσεις Θράκα, 2018) στο tetragwno.gr
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (διηγήματα, Εκδόσεις Θράκα 2018) της Αρετής Καράμπελα
Ο Θανάσης Νιάρχος γράφει στην Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, για την ποιητική συλλογή "Το σκίτσο στην ντουλάπα" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) του Παναγιώτη Μηλιώτη
Από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Βικτωρίας Γεροντάσιου "Μικρές καταιγίδες" (Εκδόσεις Θράκα, 2018)
Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει για την ποιητική συλλογή "24+7" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι
Με αφορμή τον κύκλο εκδηλώσεων «Χωρίς αποσιωποίηση» και το αφιέρωμα στις 15/11 στις 19.00 στο βιβλιοπωλείο Free Thinking Zone στην Joyce Mansour, η Μαρία Κουλούρη παρουσιάζει τη δική της μετάφραση από τα γαλλικά σε δύο ποιήματα της Mansour.


Το πικρό κάλεσμα ενός λυγμού (Carré Blanc, 1966)
Ελάτε γυναίκες με τα πυρακτωμένα στήθη
Ακούστε στη σιωπή την κραυγή της οχιάς
Και βυθιστείτε μαζί μου στη χαμηλή κόκκινη ομίχλη
Που υψώνει ξαφνικά τη φωνή του φίλου
Το ποτάμι είναι δροσερό γύρω από το σώμα του
Το πουκάμισό του κυματίζει λευκό όπως το τέλος ενός λόγου
Μέσα στον αέρα τον ουσιώδη που τσιγκουνεύεται τα κοχύλια
Υποκλιθείτε παράκαιρα κορίτσια
Εγκαταλείψτε τις κουκουλωμένες σκέψεις σας
Την ανόητη υγρασία σας τα βιαστικά μποτίνια σας
Μια ταραχή συνέβη μέσα τη βλάστηση
Και ο άντρας πνίγηκε στα υγρά

L’appel amer d’un sanglot, (Carré Blanc, 1966)
Venez femmes aux seins fébriles
Écouter en silence le cri de la vipère
Et sonder avec moi le bas brouillard roux
Qui enfle soudain la voix de l'ami
La rivière est fraîche autour de son corps
Sa chemise flotte blanche comme la fin d'un discours
Dans l'air substantiel avare de coquillages
Inclinez-vous filles intempestives
Abandonnez vos pensées à capuchon
Vos sottes mouillures vos bottines rapides
Un remous s'est produit dans la végétation
Et l'homme s'est noyé dans la liqueur



Θα γράψω με τα δύο χέρια (« le surréalisme, même 2 » printemps 1957)
Θα γράψω με τα δύο χέρια
Τη μέρα που θα πάψω.
Θα τεντώσω τα άκαμπτα γόνατα
Το στέρνο γεμάτο μαστούς
Πάσχουσα διστακτικής σιωπής.
Θα ουρλιάξω από τα σπλάχνα
Τη μέρα που θα πεθάνω
Για να μην με γκρεμίσεις όταν τα χέρια σου με ανιχνεύσουν
Γυμνή στην φλεγόμενη γη.
Θα πνιγώ με τα δυο μου χέρια
Όταν το σκοτάδι σου με γλείψει
Διαμελισμένη μέσα στον τάφο μου που λάμπουν μανιτάρια.
Θα με κρατήσω στα δυο χέρια
Για να μην στάξω μέσα στη σιωπή της σπηλιάς.
Για να μην είμαι δέσμια της υπερβολικής μου αγάπης,
Και η ψυχή μου θα ησυχάσει
 Γυμνή μέσα στο τερπνό μου σώμα.

«Xωρίς αποσιωποίηση» 15/11, 19.00 Τζόις Μανσούρ: Άννα Γρίβα, Μαρία Κουλούρη Αρίστη Παπαλεξάνδρου

Free Thinking Zone: Σκουφά 64 και Γριβαίων, 106 80 Αθήνα, 210 3617461, F: Free Thinking Zone, T:@freethinkinzone, Y: Free Thinking Zone, I: Free_Thinking_Zone


J’écrirai avec deux mains (« le surréalisme, même 2 » printemps 1957)
J’écrirai avec deux mains
Le jour que je me tairai.
J’avancerai les genoux raides
La poitrine pleine de seins
Malade de silence rentré.

Je crierai à plein ventre
Le jour que je mourrai
Pour ne pas me renverser quand tes mains me devineront
Nue dans la terre brûlante.
Je m’étranglerai à deux mains
Quand ton ombre me léchera
Écartelée dans ma tombe où brillent des champignons.
Je me prendrai à deux mains
Pour ne pas m’égoutter dans le silence de la grotte.
Pour ne pas être esclave de mon amour démesuré,
Et mon âme s’apaisera
Nue dans mon corps plaisant.



Μετάφραση : Μαρία Κουλούρη
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA