Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά




Αγαπητή Μυρτώ Χμιελέφσκι,

"Μουάρεσεηποίησήσουκαλή"

Θα της ταίριαζε ένα μεταφυσικό άνοιγμα.

Πολύ ενδιαφέρουσα η τριβή σου μες στην πολιτεία.

Πέτρος Γκολίτσης


Υ.Γ.1: Το μήνυμά σας δεν παραδόθηκε στο myrto_?arsa?@?????.com, επειδή η διεύθυνση δεν ήταν δυνατό να βρεθεί ή δεν είναι σε θέση να λαμβάνει αλληλογραφία.

Υ.Γ.2: Το "Μουάρεσεηποίησήσουκαλή" παραπέμπει στο “γειασαςτικανετεπαιδιακαλα” του Μπαγκλαντεσιανού πωλητή χαρτομάντηλων του ποιήματος «Άνθρωπος που χαιρετώ».

Υ.Γ.3: Η Μυρτώ Χμιελέφσκι γεννήθηκε στη Στοκχόλμη το 1975. Είναι εικαστικός και ζει στην Αθήνα.

Υ.Γ.4: Στην ποίησή της, πέρα από τους ζουμερούς χουρμάδες που φυτρώνουν μπροστά από το σπίτι της, και το αστικό εξώφυλλο του βιβλίου, παρελαύνουν «άτακτα» πρόσωπα, αντικείμενα, στιγμιότυπα (ως slices of life), ήλιοι, πορσελάνες και ένας «σβέρκος και μαλλιά ή [ένα] πρόσωπο άδειο από χαρακτηριστικά» (βλ. το ποίημα «Για τον ήλιο»). Το οποίο και παραπέμπει, με τη σειρά του, στην φωτογραφία του «αυτιού του βιβλίου», σε μια «άδεια» δηλαδή καρέκλα, εικαστικά δοσμένη, που φαίνεται να γέρνει προς τα μπρος, ενώ στην πραγματικότητα κεντρομόλα αυτό-αναφέρεται συστρεφόμενη προς εαυτόν. Σε αντίθεση με την ποίησή της.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA