Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά



ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ

Κοίτα να αγαπηθείς
στη λίμνη του ελάχιστου
με προβοσκίδα αιρετική
δυο χρονών ενήλικο
γερασμένο φεγγάρι

Τα σίδερα πάλλονται
ευαισθησία το λες
ή ξεφτισμένο μοτέρ
όπως και να το δεις
οι μηχανές έχουν ζωή

Είπαμε, δε σε ξέρω
καθιερώθηκα πια
να γεννώ Λουδοβίκους
αβύζαχτα παιδιά
σε λάθος περιβάλλον

Επί του πρακτέου
χειμώνιασε, δε βλέπεις;
Τραβώ κουπί αεροπόρου
με αντιανεμικό μπουφάν
ιδανικός αυτόχειρας






















ΑΝ ΔΕ ΣΥΜΦΩΝΕΙΣ ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ

Ο έρωτας δεν είναι λεωφορείο
ν’ ανεβαίνει όποιος γουστάρει
δεν είναι παπούτσια πεζοπορίας
να σκαρφαλώνεις στον ουρανό

Είναι η άφιξη του ασώτου
μέσα στα άγρια μεσάνυχτα
γιατί νόμιζε πως εδώ έχει ζωή
μα όταν κατάλαβε το λάθος του
μεράκλωσε για τα καλά και χικ
κατέβασε όλο τον Ευφράτη

Τουλάχιστον έτσι νομίζω
γιατί υπάρχουν κι οι εξαιρέσεις
π.χ. ο έρωτας με το ψαλίδι
που κόβει σύρριζα τη θάλασσα
μιλάμε για σκέτη αποβλάκωση

Θέλει αίμα και ζόρικη αγκαλιά
ειδάλλως ακυρώνεσαι, μεγάλε
είναι κι ασύμφορο να ξεπουλιέσαι
για μια ξεβράκωτη πανσέληνο























ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Αδιέξοδο
ώσπου μια νύχτα
στα εφημερεύοντα
γνώρισα την Καίτη

πού να ‘ξερε
πως άνοιγα λαγούμια
για να τη θάψω

φώναζε
κι έμοιαζε άγαλμα
βρόμικου πάρκου

αιμόφυρτη
κρατώντας υπομάλης
το τέλος του κόσμου

Όσες φορές
κι αν κόπηκα με ξυράφι
το ποίημα θα ‘ναι εδώ

να δίνει διέξοδο
στις έξι τα χαράματα






















ΤΕΣΤ ΚΟΠΩΣΕΩΣ

Ο πυρετός είναι εκείνο το πουλί
που κρώζει βαθιά χαράματα
αργότερα πλημμύρισε ο ουρανός
βαριά ατμόσφαιρα χειρουργείου

Σε αντικανονικές συνθήκες διάγω
πρώτη φορά παθητικός αόριστος
κι ανεπιθύμητο παρακολούθημα
στο τέλος στραπατσαρισμένο φως

Θα μ’ άρεσε να ανάβω τα σπίρτα
και να πυρπολώ τον οισοφάγο
τουλάχιστον να μην υποτροπιάσω
κρύβουν τα ξύδια πάντα εφιάλτες

Ή με διαφορετικά λόγια επιβίωση
μπας κι αποσπάσω καμιά ισοπαλία
πριν υποβληθώ σε τεστ κοπώσεως
(εκεί θα δούμε το ισοζύγιο ζωής)



























REPLAY

Είδα μετά δίχτυα τερμάτων
και φιλάθλους αγριεμένους.
Η μνήμη μου ανέσυρε λέξεις
που ούρλιαζαν στην εξέδρα
από μια απλή παρεξήγηση.
Κρεμασμένες εφημερίδες
με μανταλάκια στο σκοινί
κι αυτό το ανύπαρκτο γκολ.
Ο οπαδός εναποθέτει τη βία
σε ένα βιβλιάριο ασθενείας.
Το κόμιστρο για τον ουρανό
πάντα της τελευταίας στιγμής
(ήταν φάουλ ο σχεδιασμός).

Κι η τηλεόραση να παίζει
την ανατροπή μου σε ριπλέι.
















ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA