Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

γλώσσες


το κορμί σου μιλάει
τη γλώσσα
της ανατομίας
των μεσαιωνικών γιατρών,
ντυμένοι επίσημα
κάνουν χειρουργεία
χωρίς αναισθητικά
και γάντια.

το κορμί σου μιλάει
μια γλώσσα
που δεν ξέρω,
και κάθε κίνηση με αφήνει πίσω
τρία καρέ,
που επεξεργάζομαι
αργότερα.

και μυρίζω το αίμα
στις φλέβες σου
που φουσκώνει.
και οι αρτηρίες σκίζονται
και γίνεσαι
ένα αγόρι-πήδακας,
και γεμίζεις το κρεβάτι
ζεστασιά
και μέταλλο.

σκύβεις και δεν σπας,
ούτε καν
ξεχύνονται εντόσθια,
είμαι εντυπωσιασμένος.
νόμιζα το δέρμα σου
ήταν ζελατίνη.

το κορμί σου ουρλιάζει
σε μια γλώσσα
πολύ εκλεπτυσμένη
για να καταλάβω.

τίποτα τόσο όμορφο
δεν σπάει χωρίς
κρότο.


κρατιέμαι πίσω,
με νύχια και δόντια
σκαμμένα μέσα σου,
και για πρώτη φορά
παρατηρώ το στόμα,
και τα μούτρα σου.

ξαφνικά
ξέρω τι μου θυμίζουν
και θυμάμαι
πως είσαι άγριο σκυλί
που δεν ξέρει
την επαφή,
και δεν ξέρει
τον κόσμο,
και τα χέρια που
χαιδεύουν
και δε δέρνουν,
και το άγριο σκυλί
πάντοτε
θα δαγκώσει το χέρι
που το ταΐζει.




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA