Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά



Κάποτε στη ζωή
με δυο τραγούδια

έγινα ο καναπές
το φέρετρο και το φορείο
άρρωστο στην αιωνιότητα
να σε κουβαλώ
σφιχτό και κρύο
να σ’ έχω μέσα μου,
στην πλάτη,
στην πληγή μου

δίπλωσες στεγνή
καρδιά και στήθος
μόρια από καρκίνο
κι ένα παιδικό λουλούδι
κράτησες σφιχτά
μια κούκλα από άχυρο
που είχες βρει στο δάσος
ένα σκιάχτρο από τον τόπο σου
μια φωτογραφία της μάνας σου
να πλένει πιάτα, να γελάει
είχες κόψει τη φάτσα του πατέρα
που σκούπιζε τα κατσαρόλια,
ήταν γόης και αόρατος,
είπες,

είχες κι ένα μπιμπερό
είχες κι ένα στόμα
δεν ήξερες σε ποιον ανήκει
δεν ήξερες να πίνεις γάλα
κι ένα σταυρουδάκι
με τ’ όνομα της καρδιάς σου
αναποδογυρισμένο
όλα αυτά
είναι παιδιά μου,
φώναξες
ανήκουν σε κομμάτια απ τη ζωη μου
μα δεν ξέρω σε ποιο σώμα


είναι πολλά τα χρόνια,
τα δίχτυα ,
τα δολώματα,
οι παγίδες
και τα φονικά
που πλέκει  ο χρόνος
είναι πολλά τα αμαρτήματα
τα στόματα που πρέπει
να ταΐσουμε
με χιόνι, αγάπη
και μετάνοια
κι οι θάλασσες,
ας είναι ψεύτικες
παγιδεύουν αληθινά καράβια
που κουβαλάνε πτώματα
αληθινών ανθρώπων


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA