Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.



Κάποτε στη ζωή
με δυο τραγούδια

έγινα ο καναπές
το φέρετρο και το φορείο
άρρωστο στην αιωνιότητα
να σε κουβαλώ
σφιχτό και κρύο
να σ’ έχω μέσα μου,
στην πλάτη,
στην πληγή μου

δίπλωσες στεγνή
καρδιά και στήθος
μόρια από καρκίνο
κι ένα παιδικό λουλούδι
κράτησες σφιχτά
μια κούκλα από άχυρο
που είχες βρει στο δάσος
ένα σκιάχτρο από τον τόπο σου
μια φωτογραφία της μάνας σου
να πλένει πιάτα, να γελάει
είχες κόψει τη φάτσα του πατέρα
που σκούπιζε τα κατσαρόλια,
ήταν γόης και αόρατος,
είπες,

είχες κι ένα μπιμπερό
είχες κι ένα στόμα
δεν ήξερες σε ποιον ανήκει
δεν ήξερες να πίνεις γάλα
κι ένα σταυρουδάκι
με τ’ όνομα της καρδιάς σου
αναποδογυρισμένο
όλα αυτά
είναι παιδιά μου,
φώναξες
ανήκουν σε κομμάτια απ τη ζωη μου
μα δεν ξέρω σε ποιο σώμα


είναι πολλά τα χρόνια,
τα δίχτυα ,
τα δολώματα,
οι παγίδες
και τα φονικά
που πλέκει  ο χρόνος
είναι πολλά τα αμαρτήματα
τα στόματα που πρέπει
να ταΐσουμε
με χιόνι, αγάπη
και μετάνοια
κι οι θάλασσες,
ας είναι ψεύτικες
παγιδεύουν αληθινά καράβια
που κουβαλάνε πτώματα
αληθινών ανθρώπων


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA