Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
H Στέλλα Δούμου γεννήθηκε στην Αθήνα
και κατάγεται από τη Μάνη. Το «Χρονορυχείο», 

είναι η τρίτη της ποιητική
συλλογή. Ποιήματά της έχουν συμπερι-
ληφθεί στους συλλογικούς τόμους της
ομάδας
CRAFT (Γαβριηλίδης, 2013 &
Μικρές εκδόσεις, 2015) και έχει συμ-
μετάσχει στην περιοδική ανθολογία
πεζού και ποιητικού λόγου
dip generation(Θράκα, 2016)

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΒΥΘΟΥ

Στη βαθιά νύχτα, εγώ με σκάφανδρο
μου αρκεί
-οι μικρές ιστορίες αρχίζουν με μια ανάσα
που κράτησε πολύ.


Επίδεσμοι από στάχτη στα ψαχνά του ουρανού
σημαίνει πως με δυσκολία με πήραν απ’ τα χέρια του.
Συνήθισα όμως να ζω με δέρμα και γλυκόξινο αίμα.


Στους άζωτους ανέμους εφευρίσκω
κραυγές μαργαριταριών -πολλοί τα περνούν για φυσαλίδες-
κι έτσι ποτέ δε φράζουν με αλάτι οι αεραγωγοί μου.


Οι σφυγμοί στο σκοτάδι είναι ψάρια
που πέφτουν στο τηγάνι
είναι μαζορέτες που χορεύουν
σε βάθρο από σπασμένα γυαλιά
είναι κροτίδες σε μηνίγγια αστραπής.
Κυρίως είναι λάμψεις φάρων
μέσα στην ομίχλη των φλεβών.


Στη βαθιά νύχτα, εγώ με σκάφανδρο.
Μου αρκεί

Χρονορυχείο (Θράκα, 2016)
 
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA