Ο Αρτέμης Μαυρομμάτης γράφει στο frear.gr για τις "Μικρές Καταιγίδες" της Βικτωρίας Γεροντάσιου (Εκδ. Θράκα, 2018)

Η Βαρβάρα Ρούσσου γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για τον "Φόνο του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη

Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει στην Εφημερίδα Των Συντακτών για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Η Ζέττα Μπαρμπαρέσσου στις "500 λέξεις" της Καθημερινής. Από τις εκδόσεις Θράκα κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ρωμαϊκή Ώχρα και άλλες ιστορίες".

Από την παρουσίαση του "Παγοθραυστικού" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Ελίνας Αφεντάκη, στην Αθήνα.

Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Η "Διώρυγα μεταξύ νεφών" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου, ανάμεσα στα "βιβλία για το καλοκαίρι" της εφ. Καθημερινής από τον Άθω Δημουλά.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.

Η Γιούλη Αναστασοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Σπούδασε Φιλοσοφία-Παιδαγωγική-Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Αθηνών, Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού στη Σκωτία και Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι ψυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια και επιστημονικός συνεργάτης της Ακαδημίας Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Αθηνών. Δε δηλώνει τόσο συγγραφέας όσο συστηματικός αναγνώστης.
Έγραψε την πρώτη της ιστορία το 1988. Το 2008 βρέθηκε ανάμεσα στους δώδεκα επιλεχθέντες του διαγωνισμού των εκδόσεων Πατάκη "Hotel Internet", με το διήγημα για το facebook "Κάνε με φίλο σου". To 2013 κέρδισε το 1ο βραβείο στο Διεθνή λογοτεχνικό διαγωνισμό Παραξένες Μέρες. Το 2014 βραβεύτηκε στον διαγωνισμό Μίμης Σουλιώτης που διοργανώθηκε από το Παν/ Μακεδονίας, Τμήμα Δημιουργικής Γραφής. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια για τη συγγραφή στο ΕΚΕΒΙ. Τα τελευταία χρόνια συμμετέχει ενεργά στη Λέσχη Δημιουργικής Γραφής Γομολάστιχα που αριθμεί οκτώ -μανιώδη με το γράψιμο- μέλη.

απόσπασμα:

Η αγαπητή κυρία Σκρατς είχε μεγάλα όνειρα για
αυτήν· τα όνειρα της μικρής όμως περιορίζονταν
στο μέγεθος μιας καρφίτσας -μιας σακοράφας. Το
πράγμα φάνηκε από νωρίς, όταν η μικρή Σάρα, αντί
να προτιμά το παιχνίδι με τα υπόλοιπα κορίτσια,
ευχαριστιόταν να ξεγυμνώνει τις κούκλες της, να
τις αφήνει στο γρασίδι τσίτσιδες, βορά στα μάτια
των περαστικών, και να καταπιάνεται με το κόψιμο,
το μαντάρισμα και το ράψιμο των ενδυμάτων τους.
Όταν τελείωνε το πρώτο χέρι, άλλαζε κούκλες και
φορέματα, και ξανάπιανε το κόψιμο, το ράψιμο και
το μαντάρισμα, για να προσαρμόσει τα φιγουρίνια
στα κρύα πλαστικά σωματάκια τους.

 

Τι συμβαίνει με τα βατόμουρα (Θράκα, 2016)








ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA