Για την ποιητική συλλογή της Σάντις Βασιλείου «28 μέρες κάτω από τη γη» (εκδ. Θράκα). Γράφει ο Γιώργος Κ. Ψάλτης στην Bookpress

Ο Θανάσης Νιάρχος γράφει στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ για το "Σκίτσο στην ντουλάπα" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Μηλιώτη

Από την παρουσίαση του "Παγοθραυστικού" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Ελίνας Αφεντάκη, στην Αθήνα.

Η Βαρβάρα Ρούσσου γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για τον "Φόνο του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη

Από την παρουσίαση του "Πως η ζωή" (Εκδόσεις Θράκα, 2017) της Πατρίτσιας Αϊβαλή στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά.

Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει στην Εφημερίδα Των Συντακτών για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Η Ζέττα Μπαρμπαρέσσου στις "500 λέξεις" της Καθημερινής. Από τις εκδόσεις Θράκα κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ρωμαϊκή Ώχρα και άλλες ιστορίες".

Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.


Συλληπητήρια κάρτα

Άφησες τη πόρτα σου ξεκλείδωτη
τον όγκο και τα χρώματα
τη χασούρα σου ψάχνοντας για τύχη.
Με την ίδια οικειότητα συμπεριφέρσου μου πάλι
όλο φασαρία και γέλια
αντίο-αντίο
ξέχωρα απ' το χρόνο και την απόσταση.
Πες τους να έρθουν να βοηθήσουν
να ανοίξουν δρόμο με τους υποκόπανους
μα δεν πρέπει κανείς τους να μπει
εκεί όπου έβγαλα το πουκάμισό μου.
Εξήντα δύο συρτάρια κλειστά
είκοσι χρόνια σιωπής
κι αφού γδυθώ θα ντυθώ ξανά
συμπιέζοντας το μυαλό μου.
Φοβάμαι την ανυπομονησία του αίματος
φοβάμαι μη βραχείς
φοβάμαι να πω αυτά που σκέφτομαι.
Θα βγάλω τα μάτια μου με το στυλό που γράφω.



Εύπλαστο

Κι απ' το πρωί φεύγουμε ήσυχοι
Πως έχουμε ξεχάσει

Στενόμακρα
Σε μια αναμονή
Πως έχουμε ξεχάσει
Λέξεις κι ανθρώπους



Μόνοι ή δυο-δυο

Καθένας κάνει ότι μπορεί
δεν είναι αρκετό.
Παίρνει μιαν ανάσα
ένα μολύβι
ένα κουρέλι που ρουφά τον ήλιο
που αλλάζει και δεν είναι ήλιος
μόνο φορτίο που πλέει
με το δικό μου στόμα
ενώ εσύ κοιμάσαι
πάντα με κοιτούν δυο μάτια
κι όμως
δεν είναι αρκετό.



Καθημερινά δίωρη άσκηση

Μια γυναίκα μιλάει με δεδομένα
κλαίει για κάποιον άλλο
το στόμα φιλάει
αυτά δεν αποδίδουν
σμίγει τα μάτια και σε κοιτάζει να ξεμακραίνεις
συνεχίζει τη σκληρότητά της
γράφοντας ποιήματα.

Έξω στη πόλη το κρύο απελευθερώνει
οι περαστικοί σκέφτονται
μια νέα ζωή
η ώρα περνάει.






1η δημοσίευση , θράκα τεύχος 8


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA