Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

                                           


   ΡΟΗ

Η πρόσβαση στο σώμα μου/του έδινε άφατη ικανοποίηση·

Έσπασε ο χρόνος στο πρώτο τικ
Ίσα που πρόλαβα να καταπιώ
Ένα διάφανο γυαλάκι·

Σε πολλαπλασιάζω επί μιάμιση φορά
κι έτσι έχω το βλέμμα σου διπλό,
τη γλώσσα, τα δάχτυλα (του δεξιού χεριού).

Τα πόδια μείναν δύο, σταθερά
στο πήλινο χώμα που παγώνει
τα νεράτζια.

Σε διαιρώ και σε μοιράζω
στις τσέπες του παλτού μου (μάλλινο, δεκαετία του ’90)
Σε συναντάω σε κάθε είσοδο του χεριού

Τα δάχτυλα τα κρύβω στο στήθος,
χάδι σε επανάληψη και ο χρόνος
θα μας χάσει.

Ο χρόνος-ο μη γραμμικός εχθρός μας.
Δανεικός από τις διασπάσεις εραστών
που του κρυφτήκαν.

Συλλαβίζω τη μέρα: Κ-Υ-Ρ-Ι-Α-Κ-Η
και σε λικνίζω στον αέναο ρυθμό της.
Πόσο επώδυνο να στρώνεις τραπέζι για δύο.


Το δύο είναι αδιαίρετο
(κι αν κάποτε κανείς τα καταφέρει, θα δει πως αν διαιρεθεί, μένεις μισός)




Γαϊτανάκι

Πόση απλότητα
μπορεί σε μια φωτογραφία να χωρέσει;
Μεδίνα
Κι όταν ανάμεσα στα γινωμένα
αχλάδια
κρέμονται τα ρούχα της ακροθαλασσιάς
μοιάζουνε σαν ξόρκισμα της μοίρας
Ραμπάτ
Φτύνεις  τον κόρφο σου
και με τρεις στροφές καβάλησες
του φλοίσβου το θυμό
Ελλάδα
Αγόρια ανάμεσα στις ντοματιές
με ξεφτισμένα μηχανάκια να σεριανάνε Αύγουστους
Αφγανιστάν
Σημεία ενός ορίζοντα
Που μοιραστήκατε την ίδια γεύση
Αψιάς ντομάτας πονεμένης
απ’ το καλοκαίρι
Κορίτσια που κάθεστε μ΄ένα χαμόγελο
για όλες-μοιρασμένο
κάθε απόγευμα αλλάζει χείλια
Συρία





Τα παιδιά στις γωνίες των δρόμων

Τα παιδιά στις γωνίες των δρόμων
συζητάνε.
Παιδιά του ‘ 90
με την τσάντα στην πλάτη
ψηλαφίζουνε
 ηχηρά μελλούμενα.

Τα παιδιά στις γωνίες των δρόμων
δε στρίψανε.
Σ ένα παγωμένο ενσταντανέ
περιμένουνε  όσα τους υποσχέθηκαν
τα μεταφρασμένα βιβλία
και οι ταινίες σε ξαναγραμμένη  κόπια.


Έχουν και τ’ αρνητικά τους οι γωνίες
Σ’ εγκλωβίζουν στην πιο στενή τους μοίρα
Σε καρφώνουν σαν σαΐτα ποιητή που δείλιασε.


Τα παιδια στις γωνίες των δρόμων
βοήθησαν τους άστεγους
μάζεψαν τα παλιά τους ρούχα
και πλυμένα, καθαρά και σιδερωμένα τα χαρίσαν
στα κοινωνικά παντοπωλεία
Γιατί έτσι τους είπαν.

Τα παιδιά στις γωνίες των δρόμων
φτιάχνουν φωτιές σε μπουκάλια
και θυμούνται
με ακρίβεια
τις ημερομηνίες
που θα τις ανάψουν.


Ταξίδεψαν στην Ευρώπη
Περπάτησαν στη δεξιά όχθη,
ερωτεύτηκαν μια πόλη
Ήπιαν χλιαρή μπύρα στα βόρεια.
Μίλησαν σε γλώσσες μαθημένες.
Γύρισαν γρήγορα όμως στη γωνία τους.

Τα παιδιά στις γωνίες των δρόμων
Περιμένουμε
με ζαρωμένα βλέμματα.
Σαν γερασμένά βασιλικά
γέρνουμε  δεξιά και αριστερά.
Χαμογελάμε αδέξια στους περαστικούς
Βέβαιοι πιά  
Για την υπεροχή της γωνίας μας.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA