Ο Αρτέμης Μαυρομμάτης γράφει στο frear.gr για τις "Μικρές Καταιγίδες" της Βικτωρίας Γεροντάσιου (Εκδ. Θράκα, 2018)

Η Βαρβάρα Ρούσσου γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για τον "Φόνο του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη

Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει στην Εφημερίδα Των Συντακτών για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Η Ζέττα Μπαρμπαρέσσου στις "500 λέξεις" της Καθημερινής. Από τις εκδόσεις Θράκα κυκλοφορεί το βιβλίο της "Ρωμαϊκή Ώχρα και άλλες ιστορίες".

Από την παρουσίαση του "Παγοθραυστικού" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Ελίνας Αφεντάκη, στην Αθήνα.

Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Η "Διώρυγα μεταξύ νεφών" (Εκδ. Θράκα, 2018) του Φάνη Παπαγεωργίου, ανάμεσα στα "βιβλία για το καλοκαίρι" της εφ. Καθημερινής από τον Άθω Δημουλά.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.


Οκταβιανός Καρυωτάκης

 Αγύρτευε σαν ασκητής στο λογγώδες έδαφος
 Τα τείχη μόνωση αγρύπνιας
 Τείχη νίκης και ήττας
 Του' χε μείνει το ρωμαϊκό κράνος
 Ενας φθηνός μανδύας κι ενα μπαστούνι
 Να γιατροπορεύει τα ροζιασμένα χρόνια
 Κάτω από τη βελανιδιά
 Με ενα φλασκί τσίπουρο νερωμένο
 Να θεραπεύει τις αναμνήσεις
 Τοτε που αποπειράθηκε μαζί με τις ενταφιασμένες μέρες
 Να γκρεμίσει στο λιμάνι και τα ποιήματα
 Φωνή βοούσα σε αποσβολωμένους
 καφενόβιους
 Άλλοι τον έλεγαν Οκταβιανό
'Αλλοι Κώστα...





Aναισθητικό για λησμονημένους


Όταν φιλοξενώ την νύχτα θα της δωρίζω την πιο μεγάλη αντοχή μου, ένα ζεστό ρόφημα κι ένα μέρος να πλαγιάσει.

Έρχεται πάντα κουρασμένη απ’το πολύ φώς και την απόσταση των ανθρώπων. Δεν λέμε πολλά.

Δώστε μια γωνιά στην νύχτα να αποκάμει, κι αυτή θα ανταποδώσει, φωτίζοντας τον ουρανό με την πύρινη φλόγα των αστεριών. Έτσι που μέχρι να ξανάρθει να μοιάζει μοιραίος ο ερχομός κι αναπόφευκτη η θαλπωρή της.

Αναισθητικό για λησμονημένους. Αιώρα σε ύπνο γλυκό. Διαδρομή ανάμεσα σε ονειρικές εξάρσεις.


16.2.2016





Λεκές


Λευκός λεκές η ζωή

Ξετρυπώνει από το τριμμένο πουλόβερ

μιας ξέπνοης αιωνιότητας

Ο δήμιος μας κερνά ξυνισμένο κρασί

Εμείς το πίνουμε σαν νέκταρ

Πουλιά που αποδήμησαν σε χάρτινη άνοιξη

H Τζοκόντα χαιρετάει με χέρι προτεταμένο

Φοράει κάσκα των SS

Πυροβολώντας ακόμη και τα όνειρα των νεκρών

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA