Η Βικτωρία Γεροντάσιου μιλά για τις "Μικρές Καταιγίδες" της (Εκδόσεις Θράκα, 2018) στο tetragwno.gr
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (διηγήματα, Εκδόσεις Θράκα 2018) της Αρετής Καράμπελα
Ο Θανάσης Νιάρχος γράφει στην Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, για την ποιητική συλλογή "Το σκίτσο στην ντουλάπα" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) του Παναγιώτη Μηλιώτη
Από την παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Βικτωρίας Γεροντάσιου "Μικρές καταιγίδες" (Εκδόσεις Θράκα, 2018)
Ο Πέτρος Γκολίτσης γράφει για την ποιητική συλλογή "24+7" (Εκδόσεις Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι


εκδόσεις Κέδρος


el Dorado

οι φάκελοι των λογαριασμών ανοίγονται με δυσκολία. καλά σφραγισμένοι προστατεύουν πλήρως το ενδεχόμενο απώλειας του πληρωτέου εντύπου. κάθε φορά που νευρικά τους έσκιζε, αφού ποτέ δεν τους άνοιγε, άκουγε διαφήμιση χάρτινου κύματος σε φωτογραφία παραλίας. ο Αλόνσο Κιχάνος περιμένει, αξύριστα πρωινός, στην ουρά ενός καταστήματος τυχερών παιγνίων προκειμένου να πληρώσει. τα ανά πεντάλεπτο στοιχήματα της πρωινής βάρδιας, καίτοι ξεμέθυστα, δεν είναι περισσότερο ελπιδοφόρα. καθώς πλησιάζει παρατηρεί φευγαλέα, άλλωστε, τον έτη παραπάνω από μεσήλικα (βαδίζει με τα μάτια και με την καχυποψία κρυψίνου χρυσοθήρα) μ’ έναν φάκελο σχεδόν ιλουστρασιόν (προεξέχει στην εξωτερική τσέπη καθημερινού φασόν σακακιού, χρώματος βαριέμαι). στο εξώφυλλο του φακέλου με υποσχετικά στοιχεία και γκραβούρες το σήμα του κρατικού λαχείου. ξεμυτίζουν, αρκετοί θα έλεγες, οι για την επόμενη κλήρωση λαχνοί


πέρασε και δεν ακούμπησε

άχυρο πιθανόν ο ποιητής
τα λόγια του καρφίτσα
διό δυάρα δεν δίνω για τους πύργους
άσε που φαίνονται για πανδοχεία
χίλιες φορές το προτιμώ δυό στίχους
με μυρωδάτη αίγλη ματαιοποινίτη
να καταστρώνω στα ποτοπωλεία

χαρτοπετσέτα και μολύβι μου αρκούνε
φάντασμα στα μουλωχτά
καθώς οι δίπλα μου χαζολογούνε
σονέτα χτίζω διθυραμβικά

προσεχώς η παρουσίαση στους ανεμόμυλους
με home de paille στις κερκίδες
μαζί τους θα ’μαι και γω
χειροκροτήματα νωθρά

διασώστης βέβαια δεν είσαι ποιημάτων
ίσως ούτε καν ένα απ’ αυτά να σε λυτρώσει
(κι αν με μολύβια κεντάς παρενδυσίες
ανάποδα το δέρμα σου και να γυρίσεις
πάλι τον θάνατο περιφρουρεί)
μα κάπως έτσι αφάνταστα το διασκεδάζω
φυγάδες δευτερόλεπτα να υποθάλπω

από την μπάρα μέσα η Χριστίνα με την Έλλη
μας δελτιώσανε για τρωκτικά
μα μιας και ήρθες τώρα δα τυχαία
στο «αλομπάρ» ας πιούμε, για καλό,
τα ποτηράκια μας παρέα



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA