Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

εκδ/ Γαβριηλίδης


ΚΑΛΗΜΕΡΑ



Κάθε μέρα ἀνοίγεται στό φῶς.
Ζωή δισύλλαβη ἁπλώνει βήματα δειλά
ρουφώντας τοῦ πρώτου ἥλιου τίς ριπές.
Ἡ αὐγή ἀποσύρεται σάν ξένος πού δέν ἦρθε,
κι ἀφήνει τήν ἀνάσα της, ἀγγελικό σπασμό,
στό μέτωπο τοῦ κόσμου πού ἀνατέλλει.

Κάθε μέρα κρέμεται στό φῶς.
Συλλέγει νιάτα καί φθορά
καί καταπίνει ὧρες,
καλπάζει σ᾽ ἀνεμόδαρτη τροχιά
καί στ᾽ οὐρανοῦ τά σχήματα
κρύβει σύμβολα δημιουργίας.

Κάθε μέρα ἀρχίζει μέ τήν ἴδια λέξη.
Πόρτες σ᾽ ὁρίζοντα ἁγνό
τά βλέφαρα ἀνοίγουν,
τά μάτια τρέφονται μέ φῶς
καί ἡ ζωή μαθαίνει τί θά πεῖ
θνητή σοδειά και ποθητή γαλήνη.









ΗΘΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ



Ἡ νύχτα μέ προσδοκίες ὀνειρεύεται
καί πρίν τήν καλημέρα τῆς αὐγῆς
σπέρνει ἀνέμελα ἔρωτες σαρκοβόρους.

Ἡ νύχτα ἐμψυχώνει κάθε ἀναπηρία
ποτίζοντας τή στέρηση
μέ οἰνοπνεύματα τῆς πλάνης.

Ἡ νύχτα παραληρεῖ μέ τό τραγούδι της:
«Πειθήνια ὁ μεθυσμένος ἄγγελος
θυμίαμα ἀποθέτει τούς χυμούς του
αἰχμάλωτος στήν πτητική σαγήνη μου
ὑπήκοος στό μαρτύριο τῆς νιότης.
Ἐπίορκο πλάσμα εὐλύγιστο
ὁμόκλινο τοῦ αἳματος
ἀναιμικό θά σέ προσφέρω
στόν στιγμιαῖο θάνατο
- n oublies pas que tu vas mourir -
γιά ν᾽ ἀποδώσω τά ὀφειλόμενα
στη φωτοφόρο ἡμέρα».

Ἡ νύχτα μέ τή λαχτάρα τοῦ φωτός στό μέτωπό της
ἐγκαταλείπει τούς βαθύσκιους λειμῶνες
διασκελίζοντας τά πιό πένθιμα ὄνειρά της.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA