Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
 Πατρίτσια Αϊβαλή
Τρία ανέκδοτα ποιήματα

ΣΤΗ ΣΤΡΟΦΗ

Αχνιστός καφές στο τραπέζι,
κόκκινο σεντόνι κουρτίνα
και το τριαντάφυλλο ένδοξο ,
διαιτητής της σχέσης.
Διακοπή στις ματιές τους
οι τρυφεροί ήχοι.

Στροφή.
Τίναγμα και δίλημμα.
Δεξί βήμα, ελεύθερη ανάσα.
Αριστερό βήμα, λαβωματιά και εγκλεισμός.
Ο καφές, δικαστής
κι ένορκοι η κουρτίνα.



ΧΡΕΟΣ

Ψυχή μου φύσα προσευχή να τιθασέψω
φωτιές, που γκρέμισαν παλαίστρες να παλέψω.
Στρογγύλεψε ο ουρανός, γλιστράμε κάτω.
Κερί αναμμένο κράταγα. Θυσία. Πάρ’ το.
Κατέβηκα τις γέφυρες, ψάχνω βοήθεια.
Παγίδες κι αναθέματα – παλιά συνήθεια.
Οφείλω χρέος βαρύ, με χρώματα να βάφω
άλλη ζωή που ζει στης λάσπης μας τον τάφο.


ΑΝΑΠΝΟΗ


Τα ήμερα ερήμωσαν

Πριν από λήθαργο αξύπνητο,
συνετά τακτοποιώ τον ουρανό μου
             - θα ‘ρθουν επισκέπτες
στους θρόνους που έχτισα.
Αναρτώ φέγγος χλιαρό,
το Σύμπαν ξεπεζεύει,
βουλιάζουν οι χρόνοι
σε ανάγνωση κλεμμένων νανουρισμάτων
με υπόκωφα τραγούδια στην ελάσσονα.
Ακούω τον ήχο τους
όταν καταπίνουν τις άθλιες ιστορίες
και τα μαντάτα που φέρνει ο νοτιάς
φυσούν και με μετακινούν.

Στην παράνομη δυσωδία της αποχαύνωσης,
μέσα στο σκοτάδι,
ξέχασα την έμπνευση
και άφησα αδιάβαστες τις καλύτερες ιστορίες.
Τις καλύτερες ιστορίες των ανθρώπων.

Τ’ ανήμερα ημέρεψαν.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA