Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
(2013)


Χορευτικό .

Το στόμα είναι ψέματα
στη σκιά των πραγμάτων
που κρατά την απόσταση
από τον πόνο

το στόμα είναι έρωτας
στη σκιά των σωμάτων
που κρατά την ανάσα
μέσα στον πόνο

το στόμα είναι χώρα
στη σκιά των βουνών
που κρατά τον ουρανό
έξω από τον πόνο



Απόσπασμα φαντασίας . 


Έχω ακόμη το μέλι
από τα μάτια σου
στο πάνω ράφι
της νοσταλγίας

στο κάτω
τα απολύτως απαραίτητα
ξυραφάκια φανέλες
κανάτες με νερό
ραδιόφωνο τσιγάρα

για να μη σε φτάνω 



Μέσα άκρα . 

Δεν μπορώ 

να σε γράψω 



Μετασχηματιστής εσωτερικής καύσης .

Τα σημαντικά πράγματα 
έχουν μίζερο φως
πάνω σε σανίδια 
που κρατάνε φοβισμένους
να κολυμπούν σε βαθιά νερά

να λένε πως ζήσανε
να έχουνε να λένε

για μια σανίδα σωτηρίας



Κλίμακες μονοτονίας . 


1. Κι είχα ακόμη αντανακλαστικά
στην ακινησία
του δε θα σε δω

2. Τ'άνθη 
μας χώρισαν
ευωδιάζουμε

3. Καμιά πρώτη ανάγκη
κανένα δάχτυλο στο στόμα
κανένας θάνατος στο σπίτι

σφοδρότητα 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA