Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Αναπόληση

Κατά το ξημέρωμα,
όταν λιγόστευε πια η δουλειά,
άναβ’ ένα τσιγάρο βαρύ, σέρτικο
κ’ έβγαινε ξεχτένιστη
στο βρόμικο μπαλκόνι.
Κάπνιζε κι αναθυμόταν
γεμάτη νοσταλγία
κείνον τον άντρα τον τραχύ,
τον άγριο
που κάποτε την είχε αγαπήσει.


Ο κατάδικος

Την ώρα που τον άρπαζαν απ’ τα μπράτσα
και τον οδηγούσαν και πάλι προς το προαύλιο,
εκείνος άρχισ’ έξαφνα να κοιτάζει ψηλά,
άρχισε να στυλώνει το βλέμμα του πάν’ απ’ τα σύρματα -
πάνω και πέρ’ απ’ τα όρια τής στενής αυλής.
Και τότε,
καθώς βημάτιζε γοργά ανάμεσα στους φύλακες,
θυμήθηκε σαν ξαφνιασμένος
πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι,
πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι
με μάνα, πατέρα και ζωή.





Στους νεκρούς μου

Εμπρός, ξυπνήστε!
Θέλω σε κάποιον να μιλήσω·
κ’ οι γύρω μου
-οι ζωντανοί!-
κοιμούνται βαθύτερα
από σας.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA