Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


1
Λάμπει κάτω απ΄ τον ήλιο
Διασχίζει έτσι το ημισφαίριο
Η περιέργειά της
Κατεδαφίζει το διάστημα
Η φλόγα
Άνοιγμα
Και μετά βουητό
Ένα, δυο
Κορμιά σιωπηλά
Γύρω από μια ξένη σφαίρα
Ένα, δυο
Κουρέλια νεκρά
Στο βάθος μιας θάλασσας.
Πεταμένη

2
Είναι ομίχλη
Ξεχασμένης μέρας
Υγρό χελιδόνι
Αναβλύζει από διάσπαρτο μωβ
Στην αθόρυβη πράξη
O θάνατος δεν σταματά
Σαν μια φλόγα που αράζει
Σε θαμπό ψιλοβρόχι
Η βάρκα που αγναντεύει
Τα πέρα μέρη



3
Στα μάτια του
Η κόρη
Ξεβράζει τη θάλασσα
Πρόσωπο σκαμμένο
Στον δρόμο
Η επιστροφή
Θαμμένο εισιτήριο
Πρωινό σε ξένη γη
Μια γουλιά καφέ
Η πρώτη σκέψη
Σε τέσσερις τοίχους
Ελεύθερος


4
Mικρή ελευθερία
Κατέβαινε διάχυτη το δρόμο της ιδέας
Σε μόνιμη βάση, σχεδόν
Εμπόδιο ή επανάσταση;
Μια μοντέρνα εφεύρεση για να μην υποφέρει
Ένας χαρταετός που φώναζε για μια θέση στην πλατεία
Διχασμένη πρωτεύουσα
Περιπλανώμενη ορμούσε
Πάνω σ’ ένα ποτάμι
Για δέκα χρόνια
Σαν μαύρο περιστέρι


5
Θλιμμένη σαν περπάτημα
Σε πέτρινο λαιμό
Μες το σκοτάδι αναποδογυρίζει
Έναν έναν τους αόρατους κήπους
Λευκή, στη λήθη της, πόρτα
Tρεμάμενη αντάμωση
Μέσα σ’ένα τραγούδι
Χωρίς φωνή




































ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA