Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Βουβή σεκάνς από σκηνή του Ντασέν, απόγευμα με λεπτό αεράκι και ήχους ανάκατους. Οι πόλεις σκοτώνουν αργά, μεθοδευμένα. Με προσοχή μη σε βρει πρόωρα ο θάνατος. Γελάω.

Γελάω σα να κάνω έρωτα ή σα να γλίτωσα από σφαγή Γότθων και Οθωμανών. Αργότερα δυο γυναίκες θα σταθούν να φωτογραφήσουν ― λίγο το ηλιοβασίλεμα, λίγο το ελάχιστο της ζωής. Μαγεμένες από τίποτα κι από άπειρο. 

Πηγαίνεις από ’κει που έρχεσαι. Δεν επιστρέφεις. Κι έχει μια ομορφιά το τέρας της ύπαρξης. Σου την έχει στημένη. Βήμα μην κάνεις. Μέχρι ν’ αποκαλυφθούν ένα ένα τα πρόσωπα του σεναρίου.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA