Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Κωνσταντίνος Γαλάνης
Ποίμνιο

Προχθές περπατώντας στο δάσος άκουσες την έκρηξη ενός κουκουναριού. Έστρεψες τα μάτια στον ουρανό καρφώνοντας την γκλίτσα σου στο χώμα. Πιστοί, αμνοί το ‘χαν οργώσει τριάντα τρεις φορές και εσύ το φίλεψες λίπασμα για της Γης την καρποφορία . Παρέκει ένα τσίγκινο μαντρί μύριζε ζωή. Η καμινάδα κάπνιζε μανιωδώς. Η βροχή στόλιζε τον μαύρο σου σκούφο αναγκάζοντας τις πλεξούδες των χεριών σου να σφίγγουν το ξύλο του ραβδιού με δύναμη εφηβική. Φτάνεις στην πόρτα απέξω. Χτυπάς φορές τρεις. Κανείς. Μπαίνεις με ορμή. Το τζάκι καίει στη γωνία και τρία κάστανα ροδοβολίζονται στην πέτρινη φτέρη του. Σανίδες σάπιες, ωχρές στο χρώμα σκεπάζουν τ’ ανταριασμένο χώμα. Σκύβεις και το μυρίζεις. Θειάφι. Στον τοίχο μια εικόνα στέκει στραβά μ’ έναν Άγιο να καρφώνει το κοντάρι στο χώμα. Ο δράκος ξέβραζε αίμα. Άπιστος κι αυτός. Προτίμησε ένα δράμι φαρμάκι απ’ την ένδοξη λόγχη του καβαλάρη. Πέφτεις στα γόνατα και κλαις. Παιδί σωστό. Βγάζεις το βρεγμένο σου φωτοστέφανο απ’ τη μάλλινη σκούφια και τ’ ακουμπάς στις παγωμένες οπλές του βαλσαμωμένου σου αλόγου. Τα κάστανα ροδοκόκκινα τυλίγουν το σπέρμα του καμένου ξύλου κι ο καπνός στριφογυρίζει ψηλά στον ουρανό για να σημάνει το τέλος της ημέρας. Ο ρόλος της ζωής ξαπλωμένος ράθυμα σε μια λευκή προβειά περιμένει τους πιστούς να σημαδέψουν σταυρωτά το μεταλλικό κατώφλι ή με του κεριού το φως να σμίξουν το φίδι με το θειάφι.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA