Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


Ελαιώνας

Του πατέρα µου
Α΄

Ποιος είναι ο νικητής
µού είπε η κόρη µου
καθώς σχηµάτιζε καρπούς
στο σώµα της.
Ήθελε να γνωρίζει
ποιος είναι αυτός που κερδίζει
τις µάχες στις εύφορους εξόδους
των πρώτων
και των δεύτερων χρόνων της γέννας.

Ποιος δηλαδή
συνοµιλεί µε τη θεία βάσανο
του ατελούς θνητού;

Της είπα ότι µία είναι η µάχη
κι αυτή παντοτινά θα είναι
χαµένη και για µένα αλλά
και γι’ αυτήν.

Η διαφορά µεταξύ µας όµως
είναι ότι αυτή θα δει το νικητή
καθώς θα µε κουρσεύει
σε αφύτευτο ελαιώνα.

Β΄

Τι να τον κάνεις
τον καρπό
όταν δεν έχεις
δέντρα
να αυλακώσεις,
µονολογούσε
ο ποιητής
που ήξερε
τους επίγονους
του
Κωνσταντίνου Καρυωτάκη.
Και αυτός αφού κρέµασε
σ’ όλα τα λιόδεντρα
χάρτινα προσωπεία
µε τους ελεεινούς
σάτυρους της αµπέλου και της ελιάς,
έβαλε τη σφαίρα στη θαλάµη,

και τότε η µικρή κατάλαβε τους
ήχους της Μεγάλης Παρασκευής


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA