Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»
εκδ. Κέδρος


Αναγνώριση

Ο χρόνος είναι το ρολόι που λέει λάθος την ώρα,
το παρελθόν που πρόκειται εκ νέου να λάβει χώρα.

Η ξανθιά που 'δες χθες στο χαμαμ
είν' η Εύα η ερωμένη του Αδάμ.



Altamira

Κάθε σπίρτο που κρατάς στο χέρι,
πρώτη ύλη αρχαίας πυρκαγιάς,
κάνει το σκοτάδι πέρα.

Το σβήνει ο άνεμος για να μας συνεφέρει,
μα μένει η λάμψη του στης μνήμης τον αέρα.

Κι ο μαύρος του καπνός φτάνει απ'το χθες
μέχρι το σήμερα κι έξαφνα ενώνει εμάς
με τους δεσμώτες, τη φωτιά στο σπήλαιο, τις σκιές.




Urtica

Τσουκνίδα, απόφευγμα της γης, κάτω απ' τον ήλιο ζεις.
Όμως το φως, δεν στέκεται για να σε ψηλαφίσει.
Τρέχει από εδώ, τρέχει από εκεί, το διεκδικεί η φύση.
Το θέλγουνε γεράνια, ρόδα σε στεφάνια.
Τα πέταλά τους φο μπιζού- διάκοσμος για τεμένη.
Κι εσύ; Κάθε βελόνα σου, αιχμή προτεταμένη.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA