Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
εκδ. Κέδρος


Αναγνώριση

Ο χρόνος είναι το ρολόι που λέει λάθος την ώρα,
το παρελθόν που πρόκειται εκ νέου να λάβει χώρα.

Η ξανθιά που 'δες χθες στο χαμαμ
είν' η Εύα η ερωμένη του Αδάμ.



Altamira

Κάθε σπίρτο που κρατάς στο χέρι,
πρώτη ύλη αρχαίας πυρκαγιάς,
κάνει το σκοτάδι πέρα.

Το σβήνει ο άνεμος για να μας συνεφέρει,
μα μένει η λάμψη του στης μνήμης τον αέρα.

Κι ο μαύρος του καπνός φτάνει απ'το χθες
μέχρι το σήμερα κι έξαφνα ενώνει εμάς
με τους δεσμώτες, τη φωτιά στο σπήλαιο, τις σκιές.




Urtica

Τσουκνίδα, απόφευγμα της γης, κάτω απ' τον ήλιο ζεις.
Όμως το φως, δεν στέκεται για να σε ψηλαφίσει.
Τρέχει από εδώ, τρέχει από εκεί, το διεκδικεί η φύση.
Το θέλγουνε γεράνια, ρόδα σε στεφάνια.
Τα πέταλά τους φο μπιζού- διάκοσμος για τεμένη.
Κι εσύ; Κάθε βελόνα σου, αιχμή προτεταμένη.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA