Από την παρουσίαση του "Χρονορυχείου" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου, στην Έδεσσα.

Από την παρουσίαση της "Δυνάστρας Μήτρας" (Εκδ. Θράκα, 2018) της Ευσταθίας Παύλου-Κατράκη, στο Ιδιώνυμο, στον Κορυδαλλό.

Δύο ποιήματα από το βιβλίο "Αιώνια, το Βερολίνο" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Τσιρώνη
εκδ. Γαβριηλίδης

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η μουσική αυτή βαθαίνει
τη μυστική μας νύχτα.
Οι ειδήσεις λένε
κάπου μακριά γίνεται πόλεμος
ένας πλανήτης συστέλλεται
εκρήξεις σωματιδίων
τ’ αστέρια δε ζούνε πια, το φως τους
ζει ακόμα, αλλά κι αυτό θα πεθάνει.

Είπες: «πώς περνάς τα βράδια σου;»
και είπα: «τα συνηθισμένα».
Σε ακολούθησα στο μοτέλ
με τα χρωματιστά φωτάκια
που αναβόσβηναν, σα να μετρούσαν
τα δευτερόλεπτα των ζωντανών στιγμών.

Παράξενα ηχούν όλα που
υπάρχουν
σα να ’χουν έρθει από μια χώρα
άγνωστη,
που δεν την ξέρουνε, ή που έχουνε
ξεχάσει.



ΚΑΤΙ ΥΠΑΚΟΥΟ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ

Νυχτώνει· τ’ αστέρια σαν αιχμές
αστράφτουν τον κίνδυνο.

Κλειστά· οι σκεπές
κατηφορίζουν· συντρίβονται
– δε βαριέσαι.

Είπα ότι η νύχτα θ’ απαλύνει
– αλλά πώς.

Πάντα ο πόνος φέγγει
με κάποιον τρόπο.

Σπασμένο κρύσταλλο το φως
εισχωρεί μέσα μου.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA