Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά


Μελλοθάνατοι

Αυτοβούλως δέσανε τα χέρια και τα πόδια τους
με αλυσίδες βαριές στο άρμα
το δαφνοστεφές
Πώς να περπατήσουν;
Πώς να τρέξουν;
Πώς να βρουν ρυθμό;
Τους βλέπεις που μπαίνουν στην αρένα
τους σέρνει το άρμα
Μερικοί πέφτουν
Σιωπή
και μετά πάλι ζητωκραυγές

Τόσοι και τόσοι
ούτε στης επανάστασης
ούτε στου έρωτα
ούτε στης πόλης
Πίσω από τον Καβάφη,
τον Ελύτη, τον Σαχτούρη,
στριμώχνονται
να απαγγείλουν ένα στίχο
να παραπέμψουν σ’ ένα όνομα
των βασιλέων
οι σκλάβοι που λογίζονταν κληρονόμοι




Σχοινάκι

Μάτια
Κλάματα κύματα
Δέρμα
ομίχλη στη θάλασσα
χάδια
Στόμα
βροχή στο χώμα
Δόντια
βράχια και γλάροι
Ψυχή
άμπωτη και παλίρροια
Άμποτε
Ελάτε τρώμε!


Damnatio memoriae

Τότε προσκάλεσε τη Λήθη
Εκείνη τον πήρε αγκαλιά
και τον βύζαξε
Και όσο ρουφούσε από το βυζί της
χανόταν
Πρώτα τα πόδια
μετά τα χέρια
μετά ο κορμός
Έμεινε ένα στόμα στο τέλος
Και πριν χαθεί κι αυτό
τη δάγκωσε
Έτρεξε μια σταγόνα αίμα
Μία
Σε άλλες εποχές θα έπεφτε στο χώμα
και θα φύτρωνε κόκκινο ρόδο
Τώρα μαζεύτηκαν οι μύγες στον καναπέ

Το πίο

«Δεν είσαι πουθενά»
Ναι, δεν ήταν
Αυτός
ή
Εκείνη
ένας γυμνός
όμως
ώμος
ίσως
Παντού
ανάμεσα
Πότε;
Ευτυχώς
Άρα υπάρχεις
Πότε;
Υπάρχεις
Πότε;
Όλα
Ποτέ
Φίλα
Πότε πότε
Φύλα
Φύλλα
Φύγα
με
Έλα
στη
κα
τρι
φε
τσα
λα
σα
εις θάλασσα μίαν.  


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA