Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


1

Η σιγή που αγγίζει τα πνευμόνια
Περπάτημα σε μάχη
Σκοτεινό βαθύ
Στο σιδερένιο βουητό
Ο γαλαξίας απλώνεται
Γκρεμός μπροστά σ’ έναν φόβο
Τελευταίος χρόνος
Πεινασμένος



2

Ένα άμορφο μονοπάτι
Που ζωντάνευε
Βιολί σε κυνηγημένο κάμπο
Έτσι γεννιόταν
Και κάτω η βροχή
Ξεθώριαζε στον διάφανο χρόνο
Μια πέτρα μοναχικού ανθού
Σαν μακρινό, χαμηλόφωνο βλέμμα
Που η ησυχία ξεσήκωνε
Κι η ακινησία δυνάμωνε
Στο πρόσκαιρό της ταξίδι
Μαζί όπου τρέχαμε



3

Μια κρυστάλλινη πτήση
Στην πρωινή ταχύτητα
Σε είδα νύφη
Σ ’αιωρούμενα βάθη
Σ’ ένα σημείο, εκκρεμές
Ληστεία
Στο κατώφλι ενός υφάλου
Ένα θαμπό τοπίο, ο κεραυνός
Νοσταλγική βροχή
Μεσ’ απ’ το τζάμι, λιώνει
Ένας χαμένος πελαργός



4

Μια κίνηση πέφτει αργά στο φως
Ζωή
Που ανταμώνει κάθε τώρα
Αέρινο διάστημα
Η σιωπή αναζωογονείται
Σαν φυλλωσιά που ακούει
Τα πνεύματα στον ήλιο
Συνείδηση που εξατμίζεται στο σύμπαν
Ο τόπος
Απ’ όπου πηγάζουν όλοι οι ήχοι


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA