Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»


1

Η σιγή που αγγίζει τα πνευμόνια
Περπάτημα σε μάχη
Σκοτεινό βαθύ
Στο σιδερένιο βουητό
Ο γαλαξίας απλώνεται
Γκρεμός μπροστά σ’ έναν φόβο
Τελευταίος χρόνος
Πεινασμένος



2

Ένα άμορφο μονοπάτι
Που ζωντάνευε
Βιολί σε κυνηγημένο κάμπο
Έτσι γεννιόταν
Και κάτω η βροχή
Ξεθώριαζε στον διάφανο χρόνο
Μια πέτρα μοναχικού ανθού
Σαν μακρινό, χαμηλόφωνο βλέμμα
Που η ησυχία ξεσήκωνε
Κι η ακινησία δυνάμωνε
Στο πρόσκαιρό της ταξίδι
Μαζί όπου τρέχαμε



3

Μια κρυστάλλινη πτήση
Στην πρωινή ταχύτητα
Σε είδα νύφη
Σ ’αιωρούμενα βάθη
Σ’ ένα σημείο, εκκρεμές
Ληστεία
Στο κατώφλι ενός υφάλου
Ένα θαμπό τοπίο, ο κεραυνός
Νοσταλγική βροχή
Μεσ’ απ’ το τζάμι, λιώνει
Ένας χαμένος πελαργός



4

Μια κίνηση πέφτει αργά στο φως
Ζωή
Που ανταμώνει κάθε τώρα
Αέρινο διάστημα
Η σιωπή αναζωογονείται
Σαν φυλλωσιά που ακούει
Τα πνεύματα στον ήλιο
Συνείδηση που εξατμίζεται στο σύμπαν
Ο τόπος
Απ’ όπου πηγάζουν όλοι οι ήχοι


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA