Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου


[επιρρέπεια άλφα]

Στην ποίηση θερίζουμε ό,τι έσπειρε μέσα μας
το σκοτεινό βασίλειο των μυστικών θαυμάτων.
Φρικτά απεμπολημένη η ρήση των θεών
<< το μη χείρον βέλτιστον>>
Ποίημα μικρού μήκους για το άπειρο μήκος του κόσμου
Σαν κορδέλα εγκαινίων σε νεότευκτο μουσείο απολιθωμάτων



[επιρρέπεια βήτα]

Χορεύουν τσάμικο οι μπόμπιρες στίχοι μου με κάντρυ μουσική
Λατρεύουν τον Βασίλη Καρρά και την Κυρά Βασιλική
Κάνουν κουμπαριές με τον Κοκό και την Κική
Τα κούφια κρανία τους σαρώνουν τη λογική με αμμοβολή
Κοιμούνται παγωμένοι στο ψυγείο παρέα με πλήθη ηλιθίων



[ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΦΕΓΓΙΤΗΣ ]

Ανώνυμος φεγγίτης στο φεγγάρι
Τεθλασμένη Λεωφόρος των Αποδράσεων
Μέσα από το λευκό κενό απέδρασαν
Οι αυθάδεις προσδοκίες μου
Θύραθεν λεπίδα φωτός - θαμπός σταλακτίτης
Σκοτάδι και λύχνος καρφώνουν σαν ξιφίδιο
Καθετί που μοναχό του τείνει ν΄ αυταξιωθεί
Ένα φιλί ξινόγλυκου πάθους κληρώθηκε
Στην πιο χυδαία μισητή και κυνική ειρκτή
Μέσα της στριμώχθηκαν οι στίχοι μου
Σαν σπόροι λιναριού σε ξύλινη γαβάθα
Στυφοί υγροί μουντοί στο μακρινό το μέλλον μακρινοί
Να διακηρύττουν τον μύθο της μελαγχολίας μου
Με των μυθευμάτων τους την κρύα κρήνη
Να λιθοβολούν πανούργα ενάλια κτήνη
Ω η ασύγγνωστη μακαριότης τους ας εξιλεωθεί
Ο μάταιος ζήλος τους σέρτικα ας ταμπουρωθεί
Πίσω από μπρικολάζ φωτογενή και μπρόκολα θνησιγενή
Πίσω από πράσα παντζάρια μύδια και μαργαριτάρια
Και μαμαδίστικα φρεσκοπλυμένα φρέσκα φασολάκια
Των λαικών μαγέρικων η παρμεζάνα αφράτη οιστρηλασία
Ω των σκλάβων τα κρύα μπλουζ αλληλούια αλληλούια
Διακηρύξτε τον γονότυπό μου ως βασιλικό σας έμβλημα
Το βασιλικό μου έμβλημα ως γονότυπό σας διακηρύξτε



[ΤΟ ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ]

Περασμένα μεσάνυχτα
Τα σκυλιά αλυχτούν
Στις στάνες του διαδικτύου
Αρμέγω το γάλα των πληροφοριών
Με την γκλίτσα μου διώχνω τα μαμούνια
Των κακορίζικων μεσοβέζικων ωρών
Μαθαίνω πως από σήμερα κι εφεξής
Οι πολιτικάντηδες θα τσιμπολογούν μπουτάκι
Η τηλεόραση μου κλείνει το ματάκι
Ανάμεσα στο λευκό και στο μαύρο φως
Παρεμβάλλεται έγχρωμη παραλλαγή
Σ΄ αυτήν φεγγίζει ο πηχυαίος στίχος μου
Πριμοδοτημένος με φυλλοροούσα οιμωγή
Αμάν αμάν εμέ του κακο-κακο-ρίζικου
Στα βράχια της Πειραικής μαραγκιασμένου
Φιλότιμου εξευγενισμένου κατσιασμένου
Μέσω ουράνιας ύλης προ-προ-προπλασμένου
Μέχρι το μεδούλι πυρωμένου πωρωμένου
Σε χορωδία με γλυκομίλητες κουρούνες καταξιωμένου
Σολίστα βουρλισμένο βιολιστή




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA