Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου


[επιρρέπεια άλφα]

Στην ποίηση θερίζουμε ό,τι έσπειρε μέσα μας
το σκοτεινό βασίλειο των μυστικών θαυμάτων.
Φρικτά απεμπολημένη η ρήση των θεών
<< το μη χείρον βέλτιστον>>
Ποίημα μικρού μήκους για το άπειρο μήκος του κόσμου
Σαν κορδέλα εγκαινίων σε νεότευκτο μουσείο απολιθωμάτων



[επιρρέπεια βήτα]

Χορεύουν τσάμικο οι μπόμπιρες στίχοι μου με κάντρυ μουσική
Λατρεύουν τον Βασίλη Καρρά και την Κυρά Βασιλική
Κάνουν κουμπαριές με τον Κοκό και την Κική
Τα κούφια κρανία τους σαρώνουν τη λογική με αμμοβολή
Κοιμούνται παγωμένοι στο ψυγείο παρέα με πλήθη ηλιθίων



[ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΦΕΓΓΙΤΗΣ ]

Ανώνυμος φεγγίτης στο φεγγάρι
Τεθλασμένη Λεωφόρος των Αποδράσεων
Μέσα από το λευκό κενό απέδρασαν
Οι αυθάδεις προσδοκίες μου
Θύραθεν λεπίδα φωτός - θαμπός σταλακτίτης
Σκοτάδι και λύχνος καρφώνουν σαν ξιφίδιο
Καθετί που μοναχό του τείνει ν΄ αυταξιωθεί
Ένα φιλί ξινόγλυκου πάθους κληρώθηκε
Στην πιο χυδαία μισητή και κυνική ειρκτή
Μέσα της στριμώχθηκαν οι στίχοι μου
Σαν σπόροι λιναριού σε ξύλινη γαβάθα
Στυφοί υγροί μουντοί στο μακρινό το μέλλον μακρινοί
Να διακηρύττουν τον μύθο της μελαγχολίας μου
Με των μυθευμάτων τους την κρύα κρήνη
Να λιθοβολούν πανούργα ενάλια κτήνη
Ω η ασύγγνωστη μακαριότης τους ας εξιλεωθεί
Ο μάταιος ζήλος τους σέρτικα ας ταμπουρωθεί
Πίσω από μπρικολάζ φωτογενή και μπρόκολα θνησιγενή
Πίσω από πράσα παντζάρια μύδια και μαργαριτάρια
Και μαμαδίστικα φρεσκοπλυμένα φρέσκα φασολάκια
Των λαικών μαγέρικων η παρμεζάνα αφράτη οιστρηλασία
Ω των σκλάβων τα κρύα μπλουζ αλληλούια αλληλούια
Διακηρύξτε τον γονότυπό μου ως βασιλικό σας έμβλημα
Το βασιλικό μου έμβλημα ως γονότυπό σας διακηρύξτε



[ΤΟ ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ]

Περασμένα μεσάνυχτα
Τα σκυλιά αλυχτούν
Στις στάνες του διαδικτύου
Αρμέγω το γάλα των πληροφοριών
Με την γκλίτσα μου διώχνω τα μαμούνια
Των κακορίζικων μεσοβέζικων ωρών
Μαθαίνω πως από σήμερα κι εφεξής
Οι πολιτικάντηδες θα τσιμπολογούν μπουτάκι
Η τηλεόραση μου κλείνει το ματάκι
Ανάμεσα στο λευκό και στο μαύρο φως
Παρεμβάλλεται έγχρωμη παραλλαγή
Σ΄ αυτήν φεγγίζει ο πηχυαίος στίχος μου
Πριμοδοτημένος με φυλλοροούσα οιμωγή
Αμάν αμάν εμέ του κακο-κακο-ρίζικου
Στα βράχια της Πειραικής μαραγκιασμένου
Φιλότιμου εξευγενισμένου κατσιασμένου
Μέσω ουράνιας ύλης προ-προ-προπλασμένου
Μέχρι το μεδούλι πυρωμένου πωρωμένου
Σε χορωδία με γλυκομίλητες κουρούνες καταξιωμένου
Σολίστα βουρλισμένο βιολιστή




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA