Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής
 
Πέτρος Μπιρμπίλης

"Πιο εύκολο σήμερα"

Παρά τη σκόνη
και τον καύσωνα
ήταν πιο εύκολο σήμερα
γιατί ήσουν εκεί
- είπα να σε φέρω
για να 'χω παρέα -.

- Αυτό κράτα το για να με θυμάσαι, είπες
Πήρα το κέντημα 
το 'χες κεντήσει κάτι απογεύματα
- πάνε πολλά χρόνια-
και το έβαλα στο χάρτινο κουτί.
- Αυτές οι παλιατζούρες
από καιρό είχαν πάψει να υπάρχουν
έπρεπε να έχουν πεταχτεί
δώσ'τα στον παλιατζή.

- Άνω κάτω τα κάναμε, αναστέναξες
αλλά όπου να 'ναι τελειώνεις
Άντε, να ησυχάσεις.

Από τα οικογενειακά άλμπουμ
κάτι φωτογραφίες 
ξεκόλλησαν
και σκορπίστηκαν στο πάτωμα.

Όταν κλείδωσα σε πήρα μαζί μου
δεν θα σε άφηνα εκεί.
Το σπίτι μας δεν υπάρχει 
μάνα μου
πήρε τη θέση του μια γέφυρα 
προσωρινή.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA