Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


Χαρτογράφηση


Εκεί όπου πραγματικά
εδράζεται ο κόσμος
στο πράσινο λιβάδι του εθισμού μου
υπάρχει ένα κορίτσι ολόγυμνο
που του ‘βγαλα τα μάτια
μ’ ένα χοντρό κοτσάνι παπαρούνας






Βαλσάμωση


Ο χειμώνας είναι
το χελιδόνι που βαλσάμωσα
και στέκει πια
πάνω στο τζάκι
με τα μικρά του πόδια
κατάμαυρα απ’ την στάχτη
με την κοφτή του την ουρά και
το λευκό του ράμφος που
όσο γυαλίζω
περνάει ο καιρός






Πλήξη


Μια μελαγχολική λευκότητα
απασχολεί την πλήξη δυο κοριτσιών
κοιτάζουν ένα παιδί
που καταβρέχει αίμα
τους περαστικούς
με το μικρό του νεροπίστολο και
φεύγει ο δρόμος
φεύγουνε οι αμυγδαλιές

όπως τα χρόνια





Το κορίτσι που κοιτώ


Το κορίτσι που κοιτώ
φορά ένα μαύρο ξεφτισμένο παλτό
κι η πλήξη μου λιώνει
όπως τα δευτερόλεπτα
πάνω στη τζαμαρία.
Όταν σηκώθηκε να φύγει
με μια ταυτόχρονα μακρινή και βίαιη έλξη
εξόχως εξωτερική
συγκέντρωσε γύρω της τον κόσμο
κι έτσι κατάφερα
να φέρω εις πέρας
ετούτη
την συνοπτική περιγραφή της





Χίλια χρόνια


Κύματα μ’ εξοβελίζουν
στην Παρθένο
κι ύστερα πίσω
στα ζουμπούλια.

Δεν υπήρξε κανείς!
Ρουθουνίζουν με πίκρα
οι σκιές των αλόγων
στον ερειπωμένο στάβλο.





Εκμαγείο των Χειμώνων που πέρασαν


Δεν κρατώ σημειώσεις για τους χειμώνες
κάθε τόσο
περνούν στην εξορία της σιγής μου
μόνοι τους
μόνοι τους
μ’ αφήνουν
να πέσει το μολύβι
μ’ αφήνουν
να πέσει στο πάτωμα
λευκό χαρτί∙
τόσες βροχές δεν μαγαρίζονται
δεν μαγαρίζονται με λέξεις
τόση μοναξιά πηγαίνει στράφι
τόσο χαμένο αίμα∙

δεν κρατώ σημειώσεις για τους χειμώνες
σας λέω
εγώ τους μισώ τους χειμώνες
δεν κρατώ


δεν





Δάνειο


στιγμές
πασχίζω
μάλλον θα σέρνω αλυσίδες
την επόμενη φορά θα δανειστώ
τ’ αλυσοπρίονο σου
εσένα που διαβάζεις και
δεν έχεις ιδέα 




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA