Παρουσίαση: Γιώργου Λίλλη, "Ο άνθρωπος τανκ", στις 25 Ιανουαρίου και ώρα 21:30 στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αίθριο Στοάς Βιβλίου, Αθήνα

Τα "Λίγα σύκα απ' τα γαϊδουράγκαθα" της Edna St. Vincent Millay στις κατακτήσεις του Κοσμά Βίδου για το 2017, στο τελευταίο ΒΗΜΑgazino του έτους.

Η Αγγελική Λάλου γράφει στο Fractal για το "Ντάλιτ" (Εκδ. Θράκα, 2017) της Εύας Σπαθάρα

Η Γιώτα Κωνσταντινίδη γράφει στο parallaximag.gr για τη "Βεγγέρα" της Μαργαρίτας Νταλακμάνη

"Όψεις της διαλεκτικής και του ονείρου στη σκέψη του Βάλτερ Μπένγιαμιν", του Φάνη Παπαγεωργίου

"Ο τελευταίος αριθμός" του Βάιου Κουτριντζέ, στην εφημερίδα "Ελευθερία"

"Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ" του Κώστα Κουτρουμπάκη, Σύντομο κριτικό σημείωμα πάνω στους εισαγωγικούς στίχους του «Ελπήνορα» του Τάκη Σινόπουλου
ΔΟΚΟΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ

Εγώ, ο Μίλτος Δοκός, φαναρτζής στο επάγγελμα, οδός Δευκαλίωνος 10, πριν ανοίξω το συνεργείο μου, περνάω από το σπίτι του οδοντίατρου Γεράσιμου Λιβιτσάνου, και κάνω τις ασκήσεις μου στη δοκό ισορροπίας, για 1:30 λεπτά, όσα δηλαδή έχει ορίσει η Παγκόσμια Ομοσπονδία Γυμναστικής για την εκτέλεση του προγράμματος.

Το σπίτι, ένα δυόροφο κτίριο βρίσκεται λίγο έξω από το αστικό χώρο της πόλης, λίγα μέτρα από τον κεντρικό δρόμο, ανάμεσα σε πορτοκαλιές και λεμονιές που το στολίζουν περιμετρικά. Ο ιδιόκτητος χώρος ορίζεται από έναν τοίχο, που σε ορισμένα σημεία φτάνει τα 2,5 μέτρα ύψος, αλλά στην ανατολική πλευρά χαμηλώνει, εκεί που ο δρόμος γίνεται επικληνής, φτάνοντας στο τέρμα του μέχρι τα μάρμαρα του Πελαρδή. Ο τοίχος έχει περίμετρο 150 μέτρα, περίπου, αλλά εγώ έχω σημαδέψει, νοητά, τα πέντε μέτρα, εντός των ορίων που επιτρέπεται να κάνω την άσκησή μου. Η άσκηση πρέπει να τηρεί τους κανόνες, διαφορετικά δεν έχει ενδιαφέρον και λόγο εκτέλεσης. Αυτό που δεν μπορώ να αλλάξω είναι το ύψος του τοίχου, ο οποίος σύμφωνα με τις προδιαγραφές πρέπει έχει ύψος 1,25μ. κι εδώ το ύψος φτάνει τα 1,60μ. Αυτό βέβαια κάνει την άσκησή μου να έχει βαθμό δυσκολίας γύρω στα 8,80. Εκεί που συμπίπτουμε με τις προδιαγραφές της Ομοσπονδίας στις διαστάσεις είναι το πλάτος. Στο σημείο αυτό ο τοίχος είναι 10 εκατοστά. Αυτός είναι ο καθοριστικός λόγος για τον οποίο επέλεξα αυτόν τον τοίχο, μετά από ενδελεχή έρευνα στην γύρω περιοχή. Εδώ που τα λέμε δεν είναι πολλά τα σπίτια που διαθέτουν περιτοίχια περίφραξη.

Φτάνω στο τοίχο γύρω στις επτάμιση τα πρωί. Το χειμώνα φόρμα, το καλοκαίρι σορτσάκι και φανελάκι αθλητικό. Ξεκινώ το πρόγραμμά μου περπατώντας στις μύτες των ποδιών μου, μέχρι το τέλος της δοκού. Κρατάω τα χέρια μου ανοιχτά και ψηλά, με τις παλάμες προς τα έξω, τη σπονδυλική μου στήλη όρθια. Μόλις φτάσω στο τέρμα της δοκού γυρίζω το σώμα μου. Περπατώ ισορροπώντας και στο μέσο της διαδρομής, λυγίζω τον κορμό μου προς τα εμπρός, επεκτείνω αργά το αριστερό μου πόδι πίσω, μέχρι τον κορμό μου, οριζόντια. Την ίδια στιγμή τεντώνω τα χέρια μου προς τα πλάγια. Επανέρχομαι σε κάθετη θέση, δίνω ένα μικρό άλμα για να αλλάξω τη θέση των ποδιών μου, επιστρέφω στην άκρη της δοκού και αναλαμβάνω θέση. Τώρα πια έχω φτάσει στην κορύφωση του προγράμματός μου. Δεν βαδίζω, πια, αλλά τρέχω στη δοκό και την κατάλληλη στιγμή κάνω ανάποδο άλμα, περιστρέφοντας το σώμα μου 360ο και προσγειώνομαι στη δοκό, δονούμενος ελαφρά στην προσγείωση. Απόλυτη ησυχία. Είμαι έτοιμος για την έξοδό μου. Τρέχω με ταχύτητα στην τσιμεντένια δοκό, και κάνοντας διπλή περιστροφή στο αέρα, προσγειώνομαι με τα δύο πόδια ενωμένα, ακίνητος.


Το πρόγραμμά μου με τον καιρό έγινε γνωστό στην περιοχή, γι’αυτό όταν φτάνω με περιμένουν, αναλόγως καιρικών συνθηκών, αρκετοί συμπολίτες μου για να παρακολουθήσουν το πρόγραμμά μου. Όταν με ένα ζεστό χειροκρότημα επιβραβεύουν την προσπάθειά μου, τους χαιρετώ με μια μικρή υπόκλιση. Ντύνομαι με τα ρούχα της δουλειάς και παίρνω το δρόμο για το μαγαζί, για να είμαι στην ώρα μου, συνεπής στις επαγγελματικές υποχρεώσεις.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA