Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής
φωτογραφια από ενα σπίτι που αδειάζει, του Π. Μπ.
Πέτρος Μπιρμπίλης
Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Τώρα που αλλάξαμε τα λάστιχα 
το αμάξι τσουλάει πιο άνετα 
Αφότου βάψαμε τους τοίχους του σπιτιού 
-όλους μέσα σε μιά μέρα - 
δεν διακρίνεται η φθορά. 

Το γκρίζο που είχε αρχίσει να κιτρινίζει 
έγινε πάλι καθαρό, αληθινό γκρίζο 

Οι λαμαρίνες του αμαξιού 
δεν έχουν πλεον χτυπήματα 
ούτε γρατσουνιές 
και τα δυο παντελόνια που σέρνονταν 
τα κόντυνε ο ράφτης. 

Ο καναπές, τα στρωματα, τα μαξιλάρια, 
οι κουρτίνες κατεβαίνουν απο τις σκάλες 
και τραβάνε το δρόμο τους. 

Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA