Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
φωτογραφια από ενα σπίτι που αδειάζει, του Π. Μπ.
Πέτρος Μπιρμπίλης
Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Τώρα που αλλάξαμε τα λάστιχα 
το αμάξι τσουλάει πιο άνετα 
Αφότου βάψαμε τους τοίχους του σπιτιού 
-όλους μέσα σε μιά μέρα - 
δεν διακρίνεται η φθορά. 

Το γκρίζο που είχε αρχίσει να κιτρινίζει 
έγινε πάλι καθαρό, αληθινό γκρίζο 

Οι λαμαρίνες του αμαξιού 
δεν έχουν πλεον χτυπήματα 
ούτε γρατσουνιές 
και τα δυο παντελόνια που σέρνονταν 
τα κόντυνε ο ράφτης. 

Ο καναπές, τα στρωματα, τα μαξιλάρια, 
οι κουρτίνες κατεβαίνουν απο τις σκάλες 
και τραβάνε το δρόμο τους. 

Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA