Κατερίνα Μαλακατέ, Η απλή μέθοδος των τριών (διήγημα)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: ο ποιητής και δοκιμιογράφος Κώστας Δεσποινιάδης

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής

Η Θράκα θυμάται: Τάκης Παπατσώνης, Όνειρο στην άπνοια (Εκλογή Α', Ursa Minor, Β' 'Εκδοση, Ίκαρος 1988)
εκδ. μικρή άρκτος


ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΜΟΥ ΤΡΥΓΟΝΙ



Ούτε η βροχή, ούτε το χιόνι.
Μόνο ένα μικροσκοπικό σκάγι στο στήθος.
Με τρομάζει που ξέρουμε ν' ακυρώνουμε θαύματα
με ελάχιστα μέσα.
Λίγο σημάδι,
            λίγο μέταλλο,
και το αίμα βγαίνει για να δει τι συμβαίνει.
Το αίμα πάντα απορεί. Αλλιώς δε θα ήμασταν τίποτα.
Κι επειδή είμαστε κάτι, μαδάμε πτήσεις αδέξια.
Ίσως καταστρέφουμε εαυτούς και αλλήλους
για να σώσουμε τον Θεό.
Σαν να σπας ένα παιχνίδι λίγο πριν χαλάσει από μόνο του.
Ο κατασκευαστής
                           δεν φέρνει ουδεμίαν ευθύνη.

Ανάμεσα σε ειρωνεία και κυνισμό,
όλο και κάποιος θα χάνει τον δρόμο του.
Σαν να λέμε:το μαράζι με το δισάκι του .


 | Δεν θέλω να συνεχίσω | 


Τα θερμά μου συγχαρητήρια
                                        σ' όλους τους κυνηγούς.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA