Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.


 Ο κ. Βαγαμπόντης δε μοιράζεται το ασανσερ. 

Στην γλυκιά Ρίτα


Ο κ. Βαγαμπόντης όπως θα το καταλάβετε και σε επόμενες διηγήσεις, δε του αρέσει να μοιράζεται τον ζωτικό του χώρο. Δε του αρέσει στα μπαρ, στα λεωφορεία, στα τρένα, πολύ περισσότερο όταν οι χώροι είναι από μόνοι τους αρκετά περιορισμένοι, όπως ένας ανελκυστήρας.


Όλοι οι αντικοινωνικοί ή αγοραφοβικοί άνθρωποι λέει, προτιμούν να περνούν το χρόνο τους στο ασανσέρ είτε με το σκέφτονται πράγματα, είτε με το να χαζεύουν τη φάτσα τους στο καθρέφτη. Και όχι μόνο, σε κάποιους αρέσει να παίζουν με το χέρι και τη θύρα ή και με άλλους πιο παράδοξους και δημιουργικούς τρόπους. Σε κανέναν σχεδόν δεν αρέσει να μοιράζεται με κάποιον άγνωστο αυτό το κουτί, να κοιτά κάπου αλλού αδιάφορα, να κρατά αγχωτικά την ανάσα του ή κάποιος γέρος να βήχει πάνω του .


Η λύση είναι απλή λέει : Με το που μπαίνουμε στον ανελκυστήρα κοιτάμε αν υπάρχει κάποιο αναμμένο κουμπί σε διαφορετικό όροφο από τον δικό μας. Αν ναι, πατάμε το stop ή το on off και αμέσως με εξαιρετική ταχύτητα ξαναπατάμε μόνο τον δικό μας προορισμό. Έτσι ο εχθρός δε θα καταλάβει  πως για ένα δεύτερο έσβησε η ένδειξή του. Καθώς προσπερνάμε τον όροφο του εχθρού μπορούμε να το διασκεδάζουμε απολαμβάνοντας τη μοναξιά μας, κάνοντας αστείες γκριμάτσες, χειρονομίες ή οτιδήποτε μας καπνίσει, γιατί είμαστε μόνοι μας και ότι θέλουμε κάνουμε. Πάντα ο εχθρός ξαναπατά με το που διασχίσουμε τον όροφό του το κουμπί και ξανακαλεί τον ανελκυστήρα. Λίγο έκπληκτος, αλλά κατηγορεί τον εαυτό του, τη παλιά τεχνολογία, πιστεύει πως ενδέχεται να έπεσε σε περίπτωση ανελκυστήρα χωρίς δυνατότητα ενδιάμεσων στάσεων. Ξανακαλεί. Το αντιλαμβανόμαστε γρήγορα γιατί το λαμπάκι του ορόφου που μόλις προσπεράσαμε ανάβει πάλι. 

Ο κ. Βαγαμπόντης δεν μένει όμως εκεί. Με το που φτάσει στον προορισμό του ξαναπατά stop ή on off και  στέλνει το ασανσερ πιο πάνω αν μπορεί ή έστω πιο κάτω από τον όροφο του εχθρού αν αυτός βρίσκεται στο ρετιρέ. Περιμένει λίγο και μόλις ακούσει τον ήχο κάποιου να κατεβαίνει τις σκάλες , "αυτό ήταν" λέει γελώντας και αποχωρεί για κάποια νέα περιπέτεια του.   
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA