Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου


 Ο κ. Βαγαμπόντης δε μοιράζεται το ασανσερ. 

Στην γλυκιά Ρίτα


Ο κ. Βαγαμπόντης όπως θα το καταλάβετε και σε επόμενες διηγήσεις, δε του αρέσει να μοιράζεται τον ζωτικό του χώρο. Δε του αρέσει στα μπαρ, στα λεωφορεία, στα τρένα, πολύ περισσότερο όταν οι χώροι είναι από μόνοι τους αρκετά περιορισμένοι, όπως ένας ανελκυστήρας.


Όλοι οι αντικοινωνικοί ή αγοραφοβικοί άνθρωποι λέει, προτιμούν να περνούν το χρόνο τους στο ασανσέρ είτε με το σκέφτονται πράγματα, είτε με το να χαζεύουν τη φάτσα τους στο καθρέφτη. Και όχι μόνο, σε κάποιους αρέσει να παίζουν με το χέρι και τη θύρα ή και με άλλους πιο παράδοξους και δημιουργικούς τρόπους. Σε κανέναν σχεδόν δεν αρέσει να μοιράζεται με κάποιον άγνωστο αυτό το κουτί, να κοιτά κάπου αλλού αδιάφορα, να κρατά αγχωτικά την ανάσα του ή κάποιος γέρος να βήχει πάνω του .


Η λύση είναι απλή λέει : Με το που μπαίνουμε στον ανελκυστήρα κοιτάμε αν υπάρχει κάποιο αναμμένο κουμπί σε διαφορετικό όροφο από τον δικό μας. Αν ναι, πατάμε το stop ή το on off και αμέσως με εξαιρετική ταχύτητα ξαναπατάμε μόνο τον δικό μας προορισμό. Έτσι ο εχθρός δε θα καταλάβει  πως για ένα δεύτερο έσβησε η ένδειξή του. Καθώς προσπερνάμε τον όροφο του εχθρού μπορούμε να το διασκεδάζουμε απολαμβάνοντας τη μοναξιά μας, κάνοντας αστείες γκριμάτσες, χειρονομίες ή οτιδήποτε μας καπνίσει, γιατί είμαστε μόνοι μας και ότι θέλουμε κάνουμε. Πάντα ο εχθρός ξαναπατά με το που διασχίσουμε τον όροφό του το κουμπί και ξανακαλεί τον ανελκυστήρα. Λίγο έκπληκτος, αλλά κατηγορεί τον εαυτό του, τη παλιά τεχνολογία, πιστεύει πως ενδέχεται να έπεσε σε περίπτωση ανελκυστήρα χωρίς δυνατότητα ενδιάμεσων στάσεων. Ξανακαλεί. Το αντιλαμβανόμαστε γρήγορα γιατί το λαμπάκι του ορόφου που μόλις προσπεράσαμε ανάβει πάλι. 

Ο κ. Βαγαμπόντης δεν μένει όμως εκεί. Με το που φτάσει στον προορισμό του ξαναπατά stop ή on off και  στέλνει το ασανσερ πιο πάνω αν μπορεί ή έστω πιο κάτω από τον όροφο του εχθρού αν αυτός βρίσκεται στο ρετιρέ. Περιμένει λίγο και μόλις ακούσει τον ήχο κάποιου να κατεβαίνει τις σκάλες , "αυτό ήταν" λέει γελώντας και αποχωρεί για κάποια νέα περιπέτεια του.   
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA