Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου



Ευκτική


Να ξαπλώναμε μαζί
σε ένα γκρι δωμάτιο
σε ένα θολό κρεβάτι
γεμάτο λεκέδες και
χάρτινες ημιτέλειες

Να ξαπλώναμε μαζί
σε σίγαση
χωρίς πεζούς στομαχικούς ήχους,
ιδρώτα
χωρίς καμία κατάχρηση
του αέρα

Να υπήρχαμε σαν
τις απόλυτες
τιμές μας

Να ξαπλώναμε
μαζί
σε κενό αέρος.
Σε κενό.
Να μετεωριζόμασταν.





Στο εργαστήρι του Ege


Ήταν τότε που
με πηλό δημιούργησε
αγωνία
παρήγαγε όνυχα και
προσωπογραφίες
τα σερβίτσια του βραδινού
και γύρω τους στάχτες και
αποτσίγαρα και
μετέωρες βλεφαρίδες

Ήταν τότε που έβαλε
μπρούτζινες λεπτομέρειες
Σημεία στίξης για να συγκρατήσει
το χάος
μερικές άνω τελείες
για το μυστήριο
ποδιά για να μη λερώσει τα ρούχα του
αλκοόλ για να μη λερώσει το μυαλό του.

Τον πρωτόπλαστό του
τον έπλασε
αυτάρκη
φυγόκεντρα να περιστρέφεται
γύρω από τον εαυτό του.

Δήθεν δεν ήξερε πως
τα ακέραια σπάνε
πρώτα.



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA