Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου



1.
Στο είδος των πτηνών της οικογενείας των Νησσίδων ο θηλυκός
γόνος, μη γνωρίζοντας άλλη συμπεριφορά, βαδίζει προς μια
κατεύθυνση και τα τέκνα του ενστικτωδώς ακολουθούν. Στο
ανθρώπινο είδος κάτι ανάλογο δεν ισχύει. Το παιδί βαδίζει πλάι
στο γονιό με το χέρι μέσα στο χέρι του.
Στην περίπτωσή μας, ο γονέας δρα με στόχο να αντιληφθεί το
παιδί τις ευθύνες που του αναλογούν.


2.
Απλή ταλάντωση αλυσίδας που η επίπεδη άκρη της διαγράφει τόξο.
Όσο μεγαλύτερη η δύναμη που ασκείται τόσο μεγαλύτερο τόξο
διαγράφεται μέχρι που το αντικείμενο-υποκείμενο που ισορροπεί
επάνω της αδυνατεί να κρατηθεί και εκσφενδονίζεται σε τροχιά
εφαπτόμενη. Αν δεν υπήρχε βαρύτητα, το υποκείμενο, με σταθερή
ευθύγραμμη κίνηση, ακόμα θα απομακρυνόταν.
Στην περίπτωσή μας, το υποκείμενο-άνθρωπος-παιδί προσέκρουσε
σε φράχτη.


1η δημοσίευση, θράκα τεύχος 5-6
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA