Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Ζαχαρίας Στουφής

Περιποίηση(ς) 
 
1)
Ζούμε σε μία χώρα που όλοι πιστεύουν ότι, η διασκέδαση και η διακόσμηση είναι τέχνη. Δηλαδή, ζούμε σε μία χώρα που καθημερινά, απελαύνει την ποίηση. 
 
2)
Ποτέ δεν μπορεί να είναι σίγουρος κανείς για το πού μπορεί να συναντήσει την ποίηση, πολύ σπάνια μπορεί να την βρει και στα βιβλία.

3)
Ο ελληνικός κινηματογράφος των δεκαετιών 50, 60 και 70, έκανε τα πάντα για να υποβαθμίσει την ποίηση και να γελοιοποιήσει τους ποιητές. Δεν υπάρχει έλληνας που να μην ξέρει τον ποιητή φαμφάρα και τα κοράκια του.

4)
Δεν ξέρω αν όλοι οι ποιητές είναι κατάλληλοι για να απαγγείλουν την ποίησή τους, σίγουρα όμως οι ηθοποιοί, είναι οι πλέον ακατάλληλοι για αυτή την δουλειά.

5)
Όταν ο ποιητής γίνεται «επαγγελματίας», μαλακίζεται εντελώς…

6)
Οι τρελοί βγάζουν τα κάστανα από την φωτιά, τα φίδια από τις τρύπες τους και πολεμούν με ανεμόμυλους. Εκτός από τους τρελούς, όλα αυτά μπορούν να τα κάνουν και οι ποιητές. Κανένας άλλος. 
 
7)
Η δουλειά των σχολείων, εκτός από το να καταστρέφουν τους ανθρώπους, είναι, να τους κάνουν να σιχαίνονται την ποίηση. 
 
8)
Η επιστήμη της φιλολογίας δύο πράγματα προσφέρει στην ποίηση: την ανάδειξη και καθιέρωση των ασήμαντων έργων και την με κάθε τρόπο, καθυστέρηση της ποιητικής εξέλιξης. 
 
9)
Ποιητή: δύο είναι οι περιπτώσεις των ανθρώπων που ασχολούνται μαζί σου. Αυτοί οι λίγοι που αγαπούν το έργο σου και σε θαυμάζουν, και οι πολλοί που υποτιμούν το έργο σου και σε κοροϊδεύουν. Εσύ όμως, για να κάνεις σωστά την δουλειά σου, πρέπει και τις δύο περιπτώσεις να τις γράψεις στ’ αρχίδια σου. 
 
10)
Αν των σπουδαίων ποιητών που αγαπάτε, εκτός από τα ποιήματα, διαβάστε και τις βιογραφίες τους, θα διαπιστώσετε πως ήταν σε όλα τους σπουδαίοι. 
 
11)
Η ποίηση δεν θεωρεί, δεν συμφωνεί, δεν διδάσκει, δεν απαντάει. 
 
12)
Όταν τα έχεις χάσει όλα, ακόμα και την πίστη σου, την κάθε ελπίδα, τότε είσαι στην κόλαση. Αν δεν υπάρχει κόλαση, είσαι στην ποίηση.

13)
Ο ποιητής που θεωρεί τον εαυτό του φυσιολογικό, ή δεν είναι ποιητής, ή τον κατέστρεψε ο ψυχαναλυτής του.

14)
Έτσι είναι οι ποιητικές βραδιές, σαν τα μνημόσυνα που πας από υποχρέωση, που ανέχεσαι ένα σορό παρατρεχάμενους μαζί με τις χαζομάρες που λένε και στο τέλος, πίνεις και τον απαίσιο καφέ. 
 
15)
Δένει το ποιητικό του φυλλάδιο σε 50 φωτοτυπημένα αντίτυπα, με θερμοκόλληση ή με συρραπτικό. Όταν του τελειώσουν φωτοτυπεί άλλα 30 έτσι, για να έχει… και γράφει στο εξώφυλλο Β΄ έκδοση.
Ε… άμε στο διάολο ψώνιο! 
 
16)
Για ένα βιβλίο με ποίηση, παίζει μεγάλο ρόλο, ακόμα και που θα το αφιερώσει ο συγγραφέας του. 
 
17)
Είναι μεγάλος ξεπεσμός για έναν ποιητή να γράφει βιβλιοκριτικές και βιβλιοπαρουσιάσεις. Μην ξεπέσουμε και στο επίπεδο των φιλολόγων…

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA