Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής

Βάγια Κάλφα
οικογενειακά τραπέζια

στην οικογένειά μου
ειδικευόμαστε στην ενοχή
τη φτιάχνουμε
όταν μαζευόμαστε τις Κυριακές
ή στις γιορτές
τη γαρνίρουμε σε παραλλαγές
έτσι ποτέ δεν παλιώνει
κι είμαστε πάντα πρόθυμοι
να δώσουμε στον άλλο
την πιο μεγάλη μερίδα

ένας ξένος θα μας έλεγε
βολικούς ή πονηρούς
κι είναι αλήθεια πως έχουμε
τους καλύτερους τρόπους: δε βλέπουμε
δεν ακούμε
δεν φωνάζουμε
πριν σερβιριστούμε πλένουμε τα χέρια

για επιδόρπιο έχουμε
αφράτη σιωπή
την κόβεις και ρέει από μέσα
ο χρόνος
-με μια υποψία βύσσινο-


*

τα οικογειακά τραπέζια
μας αφήνουν
κεφάλια που αφρίζουν
ύστερα κάποιος τα στεγνώνει και
γυαλίζουν

έτοιμα
για το νέο γεύμα
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA