Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Βάγια Κάλφα
οικογενειακά τραπέζια

στην οικογένειά μου
ειδικευόμαστε στην ενοχή
τη φτιάχνουμε
όταν μαζευόμαστε τις Κυριακές
ή στις γιορτές
τη γαρνίρουμε σε παραλλαγές
έτσι ποτέ δεν παλιώνει
κι είμαστε πάντα πρόθυμοι
να δώσουμε στον άλλο
την πιο μεγάλη μερίδα

ένας ξένος θα μας έλεγε
βολικούς ή πονηρούς
κι είναι αλήθεια πως έχουμε
τους καλύτερους τρόπους: δε βλέπουμε
δεν ακούμε
δεν φωνάζουμε
πριν σερβιριστούμε πλένουμε τα χέρια

για επιδόρπιο έχουμε
αφράτη σιωπή
την κόβεις και ρέει από μέσα
ο χρόνος
-με μια υποψία βύσσινο-


*

τα οικογειακά τραπέζια
μας αφήνουν
κεφάλια που αφρίζουν
ύστερα κάποιος τα στεγνώνει και
γυαλίζουν

έτοιμα
για το νέο γεύμα
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA