Η Άννα Γρίβα γράφει στο fractal για τον "Άνθρωπο τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Ένα ανέκδοτο διήγημα του Κωνσταντίνου Γαλάνη

Απόσπασμα από το υπό έκδοση πεζογράφημα του Πέτρου Μπιρμπίλη, από τις εκδόσεις Θράκα (Κυκλοφορεί στις 16 του Οκτώβρη)

Ένα ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

Ο Κώστας Κουτρουμπάκης γράφει για τον "Κούκο" (Θράκα, 2016) της Πελαγίας Φυτοπούλου
Αθανασία Κανελλοπούλου,
Όσο υπάρχουν


Οι νύχτες με άφησαν φύλλο κυρτό
να τρεμοπαίζω ανάμεσα σε κουρασμένες μέρες
σε μακρόσυρτους ήχους από υπόγειες σειρήνες
σέρνοντας πίσω μου αιματηρές γωνίες από περασμένες ζωές.
Πού πάνε οι ώρες για να ξαποστάσουν;
Πώς αντέχουν μέσα τους τις χωμάτινες αγκαλιές;
Τα εκτροχιασμένα σώματα βρίσκουν συγχώρεση στους
λεμονανθούς;

Όσο ακόμα θα υπάρχουν έναστρες νύχτες
ευσεβείς πόθοι
παρόντες και απόντες έρωτες
υγρά μονοπάτια, άδεια ποτήρια
γερασμένα τσίνορα, ακατέργαστα δέρματα
φθαρμένα κορδόνια
ουράνια τόξα
πύρινοι σταυροί
ζαλισμένες βόλτες
τσακισμένες θάλασσες

Όσο ακόμα θα σκίζουν σελίδες οι εποχές
πίσω από το λόφο με τα γυμνόσπερμα κυπαρίσσια
Εγώ θα ακούω το γέλιο των μικρών παιδιών.
Στη γυμνή παλάμη τους θα ξαποσταίνω
Αμόλυντη
από όλες τις αμαρτίες του κόσμου.




ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA