Η Μυρτώ Χμιελέφσκι με το «24+7» (εκδ. Θράκα, 2018) στη βραχεία λίστα των ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΠΟΙΗΣΗΣ «Jean Moreas» στην κατηγορία "πρωτοεμφανιζόμενων ποιητριών/ποιητών".
Από την εκδήλωση "3 πεζογραφοι των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ" στο Monk. Οι Γιούλη Αναστασοπουλου, η Ζεττα Μπαρμπαρεσσου και η Μαριλενα Παππά, "συνομίλησαν" μεταξύ τους διαβάζοντας από τα βιβλία τους και συζήτησαν με το κοινό.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι, ποιήτρια του βιβλίου "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) στο Θέατρο Σταθμός με τους Θανάση Νιάρχο, Γιώργο Μαρκόπουλο, Κώστα Παπαγεωργίου, Γιώργο Χρονά, Παναγιώτη Μηλιώτη, Γιάννη Σ. Βιτσαρά
Συνέντευξη του Αγγελή Μαριανού (Πεζολίβαδα, εκδ. Θράκα) στην εφημερίδα ΠΑΛΜΟΣ.
Από την εκδήλωση 3 ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ των Εκδόσεων ΘΡΑΚΑ, στο Monk-grapes and spirits. Ευχαριστούμε όσες και όσους παρευρέθηκαν.
Η Αρετή Καράμπελα (Μελανά όπως τα μούρα, εκδ. Θράκα 2018) καλεσμένη στην εκπομπή του Σταύρου Καμπάδαη. Ακούστε το ηχητικό κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Ο φάρος του Σόρενσον (εκδ. Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά, στο Μεσολόγγι.
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Ο Γιώργος Λίλλης (Ο άνθρωπος τανκ - εκδ. Θράκα, 2017) καλεσμένος στο Λύκειο του Μπίλεφελντ, στη Γερμανία.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.

Τέσσερις τραβεστί εποχές
(Εμπνευσμένο από τα "τέσσερα ποιήματα" της Μάτση Χατζηλαζάρου)


1. Σε αναμένω με περιβολή
Αραχωβίτικο κιούπι χωρίς το λάδι
Σε ρουφάω σαν ανάσα καραβιού
Με μαυρισμένα τα πνευμόνια απ’ τα φουγάρα
Και μ ερυθρόδερμη διάθεση
Κολλάω τα αυτί μου πάνω, για ν ακούσω
Τον καλπασμό του αέρα

2. Μεθυσμένη Βραζιλιάνα βασίλισσα
Πάνω σε αλλόκοτο άρμα καρναβαλιού
Ανάγκη είναι να σκύψεις από πάνω μου
Να δεις στα στήθη μου
Εκείνα τα δυο φωσάκια. Φωσάκια που λένε ότι είμαι
Η ονειρεμένη σου χώρα στην Αμερική, ξωτική, πρωτόγονη
Ερωτική και βρώμικη, μαύρα τα νερά της
Και οι βυθοί της άρρωστοι ,σαν τα πιο λάγνα όνειρα σου.

3. Η ζωή μου είναι βαριά σα σήμερα , που λείπεις.
Το πρωί σκέφτομαι τα μαλλιά σου- εκεί κάπου εντοπίζω
τη ξεχασμένη μυρωδιά σου. Το βράδυ βλέπω τα χείλη σου σαν σάπιο φρούτο.
Μην έρθεις. Η μέρα είναι τόσο ωραία - τα ποιήματα που
αγαπώ δεν θέλω να τα ζήσω μαζί σου.
Μπορούσα τόσα πράγματα να τα μετατρέψω σε χαρά και να στα δώσω.
Κάθε στιγμή μπορούσα να την κάνω μουσική.
Αντί για μέλη θα χες φτερά, φτερά ονείρου.
Μα εσύ ζήλεψες και έκοψες και τα δικά μου.
Οι μυρουδιές – μήπως ήθελες και άλλες μυρουδιές;
Μυρουδιές δροσερές που σου φάνηκαν ενοχλητικές
σαν λασπόνερα σε σοκάκι – ή σαν τη μυρωδιά από λιμάνι
πολυταξιδεμένο όπου βγαίνει και λιάζεται το φύκι, το σκουπίδι,
ο πεθαμένος αχινός χωρίς τον βασιλιά του – και το νερό στο λιμάνι δεν είναι αστείο.
Δεν παίζει .Το λιμάνι, σαν το παρελθόν μας έχει μια απαλή τραγικότητα.

4. Γενάρης μήνας και το πήγαινε έλα της φύσης μ έχει κουράσει.
Η αιθαλομίχλη των φτωχών, τα σκουπίδια προεκλογικών εκστρατειών,
και η βρώμα της πόλης είναι η αλήθεια του χειμώνα μας.
Αχνιστά τζάμια σε κλειστούς χώρους και τζάκια είδα μόνο σε ταινίες.
Αυτό το χειμώνα μάτια μου δεν θα σε ξυπνήσω.
Θα πέσω για ύπνο και ας μη νυστάζω.
Μόνο και μόνο για να ρθω δίπλα σου να σε ζεστάνω.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA