Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά

ενοικιαστής ήθους

πλάτη στον τοίχο κι ανάσα φυλαγμένου πανικού
σε σηκωμένους ώμους ανάμεσα –κεφάλι βυθισμένο
και σάρκα εξέχουσα των άκρων

όπως κουνιέται αντιλαμβάνεσαι το ρυθμό του τραγουδιού
εκείνος φορά ακουστικά στο διπλανό τραπέζι
όσο μπροστά στη σκηνή το πλήθος, α! στοχάζεται
και...

επαίτης ζωής: βοηθήστε με παρακαλώ που...
α! που μαγαζί αμαγάριστο πατήθηκε από λουβιάρη!
πετά τ’ ακουστικά και με βιά αναλαμβάνει
να καθαρίσει ευθύς κι ας πούμε, κοντολογίς
μη καθυστερήσουν αι σκέψεις των ποιητών
επί θεμάτων όπως: η ανέχεια των καιρών κι η
χρεία της αντίδρασης, η αντιμετώπισις της και λοιπά
μ' ενδιάμεσους ποτά και ύφη πλανοδίων αρνητών·
θα φύλαξε ο τοίχος υποθέτω, καλά την άρνηση
στη σκηνή αλλά και το μέλημα να κρυφτεί·
δε ξέρω ποιον απ' τους δυο να λυπηθώ καθώς
μπροστά τους έχω
τον επαίτη της ζωής ή την ποίησιν θρηνούσα
γυναίκα ηλικίας διακορευμένη από ποιητών προθέσεις
να τη βγάλουν –όπως λένε– στο σφυρί
σύστημα άξιο αξιών χρηματιστηρίου
καημένη! πας κι εσύ! γριά και ξεδοντιάρα μ' ατροφικό μουνί
στα δάχτυλα διαχειριστών του ήθους και του χρήματος!
για μιας δεκάρας ψωμί και όχι τη δόξα. ακούς; ακούς;

δυο χρόνια παρά μετά – Θεμιστοκλέους ογδόντα
οι επενδυτές ._
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA