Τα παιδιά της δευτέρας και τρίτης λυκείου του Μπίλεφελντ (Γερμανία) συζήτησαν με τον ποιητή Γιώργο Λίλλη μετά από πρωτοβουλία της φιλολόγου Χριστίνας Κοτρώτσου που είχε την ιδέα και την επίβλεψη της όλης προσπάθειας.
Από την παρουσίαση του βιβλίου "Μελανά όπως τα μούρα" (Θράκα, 2018) της Αρετής Καράμπελα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Διονύσου.
Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος» (Θράκα, 2018) ‒ γράφει η Λίλια Τσούβα στο "φρέαρ"
Η Θεώνη Κοτίνη γράφει για το "24+7" (εκδ. Θράκα, 2018) της Μυρτώς Χμιελέφσκι στο Νέο Πλανόδιον.
Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
 
Λήδα Ντόντου
 Εντός

Θα φταίει που είπα καλώς ήρθες σε σπίτι ανολοκλήρωτο. Τα θεμέλια κοιμούνταν, όσο οι τσιμεντοκολώνες χαϊδεύονταν στον αέρα. Κάποια μαδέρια είχαν στυλώσει ανάστημα και παραμέρισαν στις διαταγές μου, ανοίγοντας την πόρτα να περάσεις. Βολεύτηκες στα φωνήεντα του ονόματός σου, στα ξεκοιλιασμένα έπιπλα, στις ανακατατάξεις της καθημερινότητάς μου. Θα φταίει που σου πρόσφερα μόνο καφέ και εσύ δεν έβαζες ζάχαρη. Καθώς παρατηρούσα τα χείλη σου να καίγονται, σε κάθε γουλιά δική μου, ένιωσα την ανάγκη να σκουπίσω τα κατάλοιπα της ενοχής σου. Δεν τήρησες την παραμονή. Είπες «για πάντα» και έκατσες λίγο. Τα στιλπνά μαύρα μαλλιά σου αναρριχήθηκαν στους τοίχους, το άρωμα του δέρματος συσσωρεύτηκε στα κενά δωμάτια και η αιδήμονα σιωπή σου πόνεσε τα αυτιά μου. Θα φταίει που κλείδωσα την πόρτα όσο ακόμα βρισκόσουν μέσα μου και στην φυγή σου αναγκάστηκες να γκρεμίσεις τη ραχοκοκαλιά μου.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA