Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου
Jacobo Regen  (1935, Campo Quijano, Argentina)

Χακόμπο Ρέχεν 
Λέω με ψυχραιμία…

1

Λέω με ψυχραιμία: «Είμαι ένας άγγελος».
Και πρέπει να με πιστέψεις.
Κανένας δίσκος του ζυγού δεν ισορροπεί,
ή ταλαντώνεται,
υπό το βάρος μου.

Ασώματος,
ελαφρύς,
ανένδυτος,
σαν το φως…
Κι εντούτις, όλη
μου η απόσταση είναι μια σκιά
η καρδιά μου είναι μια σκιά
ένα σκοτεινό νόμισμα,
διαβρωμένο,
από  τον χρόνο, δίχως χρόνο και μνημονικό.

μετάφραση: Στάθης Ιντζές
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA