Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
"Vibrant Santorini", by Victor Shvaiko

ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ

Αρχαία ψηφιδωτά
πάνω σε δρόμους που κατανοούν
των ναυτικών τα βήματα

Λωρίδες του θείου κίτρινες
Πράσινες του χαλκού

Κι η υγρασία να κλέβει
πρίσματα χρωμάτων
στο ηλιοβασίλεμα

Άγριος και παράξενος τόπος,
και η οργή του ηφαιστείου αγρυπνά.

Το βλέμμα μου δεν αντέχει την ομορφιά
Μετεωρίζεται
στα κάθετα γκρέμια της καλντέρας
και στις βουκαμβίλιες που ερωτοτροπούν
με των σπιτιών τη σεπτή επιφάνεια

Οι ταξιδιώτες, όπως πάντα αποχωρούν.
όμως εδώ θα παραμένει:
Η πέτρα
Το φως
Το αλάτι
Η κλειστή μοναξιά

και μια σκοτεινή
πολύ σκοτεινή
και απύθμενη θάλασσα



ΑΡΩΜΑΤΑ  ΖΩΗΣ

Έκρυψα τη ζωή μου

Μέσα σε βαθιές αναπνοές

Αντίκρυ στον άνεμο

Που φύσαγε από τη θάλασσα

Με όλα τ’ αρώματά του.




ΤΟ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΟ

Πίστεψα πως έχει
πολλούς ορίζοντες η ζωή
Κι έτρεχα να φέρω πρώτος
το αγριολούλουδο που ζήτησες
Ακόμη και τώρα
βλέπω τη σκιά
κάτω απ’ τα βλέφαρά σου
Την αγαπημένη  σου  μορφή
Ποια χέρια  άραγε μπορούν  να χαράξουν
τη μοναξιά των κοραλλιών;
Ποιοι άνεμοι ικέτες σβήνουν  τη μορφή σου;
Κι εκείνο το δώρο
που ποτές δε δέχτηκες…

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA