Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Νίκος Μπακιός
 Η ΧΕΙΡΑΨΙΑ

    Χτες τον χαιρέτισε ένας γνωστός του. Πρόσεξε περισσότερο στην αφή την αίσθηση που άφησε το χέρι του. Ήταν κάπως υγρό και κάτι ζητούσε να πάρει από εκείνον, όπως κάποιος θέλει κάτι δικό του, κρυφό, να σου εκμυστηρευτεί.
    Αισθάνθηκε, όταν ακούμπησε το χέρι του, σα να διάβαζε κάποιο στριφνό μήνυμα,  για τους πολλούς ακατάληπτο.  Και ο συνομιλητής του έδειχνε σαν καταβεβλημένος από την ζωή, σα να ήλθε από έναν απόμακρο κόσμο.
    Όμως, ήξερε καλά ότι, ο άλλος εντασσόταν στον αιματώδη τύπο ιδιοσυγκρασίας, αυτόν που αναφέρει ο αρχαίος Ιπποκράτης κι αυτό ήταν που του φάνηκε  περίεργο σ’ αυτή την υπόθεση.
    Ο χαιρετίσας συνήθιζε να αγορεύει σε κάθε ευκαιρία, πέραν των αγορεύσεών του  στην αδιάλειπτη δικηγορική δράση του, ακόμη και τις  ώρες του ελεύθερου χρόνου του.
    «Τι κρίμα!,  ήταν τόσο ομιλητικός στη ζωή του και κατέληξε εσωστρεφής και σιωπηλός τελευταία!», σκέφτηκε και απέφυγε, τότε, να δείξει την  απορία που σκοτείνιασε αμυδρά το βλέμμα του.                        
                                                                                                   
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA