Πέτρος Μπιρμπίλης, Αδειάζει το σπίτι της μάνας μου

Η Διώνη Δημητριάδου γράφει στο περιοδικό Fractal για το "Ο φόνος του λευκού" (Θράκα, 2017) του Παναγιώτη Δημητριάδη.

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση: η ποιήτρια Έλσα Κορνέτη

Μια κριτική προσέγγιση στο «Πέρασμα» του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη, της Εύης Κουτρουμπάκη

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Gottfried Benn, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Καλοκαιρινός ποιητής

Νίκος Μπακιός
 Η ΧΕΙΡΑΨΙΑ

    Χτες τον χαιρέτισε ένας γνωστός του. Πρόσεξε περισσότερο στην αφή την αίσθηση που άφησε το χέρι του. Ήταν κάπως υγρό και κάτι ζητούσε να πάρει από εκείνον, όπως κάποιος θέλει κάτι δικό του, κρυφό, να σου εκμυστηρευτεί.
    Αισθάνθηκε, όταν ακούμπησε το χέρι του, σα να διάβαζε κάποιο στριφνό μήνυμα,  για τους πολλούς ακατάληπτο.  Και ο συνομιλητής του έδειχνε σαν καταβεβλημένος από την ζωή, σα να ήλθε από έναν απόμακρο κόσμο.
    Όμως, ήξερε καλά ότι, ο άλλος εντασσόταν στον αιματώδη τύπο ιδιοσυγκρασίας, αυτόν που αναφέρει ο αρχαίος Ιπποκράτης κι αυτό ήταν που του φάνηκε  περίεργο σ’ αυτή την υπόθεση.
    Ο χαιρετίσας συνήθιζε να αγορεύει σε κάθε ευκαιρία, πέραν των αγορεύσεών του  στην αδιάλειπτη δικηγορική δράση του, ακόμη και τις  ώρες του ελεύθερου χρόνου του.
    «Τι κρίμα!,  ήταν τόσο ομιλητικός στη ζωή του και κατέληξε εσωστρεφής και σιωπηλός τελευταία!», σκέφτηκε και απέφυγε, τότε, να δείξει την  απορία που σκοτείνιασε αμυδρά το βλέμμα του.                        
                                                                                                   
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA