Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
εκδ. ύψιλον


ΕΚΔΡΟΜΗ (ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ)
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ

Η συγκεκριμένη συμμετρία της ομορφιάς
που οδηγεί μακριά απ' τη  σκοτεινή πόλη
όταν στόματα με λόγια φονικά κι αγυρτεία γεμάτα
πνίγοται στο αίμα μαζί μ' όλα τα όνειρα.
Η συγκεκριμένη συμμετρία της ομορφιάς είναι το πάθος
που φωτίζει την έρημη πόλη και μάχεται το θάνατο,
ίδιο παιδάκι χωρίς χέρια που περπατά πάνω απ'το χάος.


ΕΝΑ ΠΟΥΛΙ

Λίγο ακόμα δώρα,
μέσα στη ζέστη του μεσημεριού ένας ακόμα ποιητής
με λίγα δώρα στα χέρια 
συναντά το δέρμα σου
και θα πετάξει.


ΤΟΥ ΜΑΤΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

*

Όπως γέρνει λίγο πριν το φονικό 
ο θολωμένος νους με το σίγουρο χέρι,
έτσι σκύβουν στο πεζοδρόμιο να πιάσουν τη λέξη 
και δεν είναι πια ποιητές αλλά όμορφα μεγάλα τρωκτικά
κι η πόλη πρώτα συντριβάνι και τώρα δόκανο χρυσό.




Ο ΔΡΑΚΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙΟΥ

ΕΚΔΡΟΜΙΚΟ

Εκδρομή στο στόμα σου
κι η επίμονη αίσθηση των καρφιών στα χέρια μου,
στη θέση  της γλώσσας το χαλί
με τους πειρατές των ηδονών
και τα τραίνα με τους γελαστούς νεκρούς
να κυλάνε στις στοές των δοντιών σου,
ύστερα θα μου ζητάς  και εισιτήριο,
τα δικά σου θαύματα είναι πιο ακριβά βλέπεις
κι εγώ θα πρέπει να πληρώνω τη διαφορά. 



ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Γυμνός 
κι ο χρόνος του φιλιού σου στο μηδεν.





όλοι κοιμούνται στο καράβι

ΚΑΘΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΝΥΧΤΑ


Στον Γιάννη Κοντό

Πιο παγωμένη κι από τη λογικη ενός σοφού
με παρασέρνεις στο τέλος μου,
πιο σκληρή από σίδερο
φωνή-γαύγισμα με σταματάς
στη γωνιά που εκτελέστηκαν πατριώτες
εκει που σχεδιάζονται τα τέλεια εγκλήματα.
Οι φαλακροί χαιδεύουν τον κόσμο,
οι προφητείες ξοδεύονται γύρω μου
ενώ η Ιδέα συναντά το σκοτάδι και χάνεται.
Θαρρώ ένα συντριβάνι από αίμα φυτρώνει στην έρημο
θαρρώ ότι αυτή η πτώση δεν έχει τέλος.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA