Η Κωνσταντίνα Θεοφανοπούλου γράφει στο culturenow.gr για το "Χασέπ" (Θράκα) του Αρτέμη Μαυρομμάτη
Για το μυθιστόρημα "Ο τελευταίος αριθμός" (Θρακα) του Βάιου Κουτριντζε, από τον μετρ της επιστημονικής φαντασίας στη Λάρισα Θανάση Μάργαρη, στη Larissanet.
Η Χρύσα Φάντη γράφει στη bookpress.gr για το «Μια τρυφερή καρδιά στο βάθος – Και άλλες ιστορίες» (εκδ. Θράκα, 2018) της Χαράς Νικολακοπούλου
Η Διώνη Δημητριάδου γράφει για το "Ο φάρος του Σόρενσον" (Θράκα, 2018) του Βασίλη Χουλιαρά.
Ο Γιώργος Θεοχάρης γράφει στην εφ. "Η Αυγή" για την νεοελληνική ποίηση και περιλαμβάνει το "Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Ίαν Μάρκεζιτς" (Θράκα) του Πέτρου Σκυθιώτη και το "Ματς Πόιντ" (Θράκα) του Κωνσταντίνου Μελισσά
Ο Αριστοτέλης Σαΐνης προτείνει στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ανάμεσα σε άλλα βιβλία, το "Μελανά όπως τα μούρα" της Αρετής Καράμπελα
Το nakasbookhouse.gr ξεχωρίζει 3 βιβλία των Εκδόσεων Θράκα για τη χρονιά που πέρασε
Ο Πέτρος Γκολίτσης στην "Εφημερίδα των Συντακτών" ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλα ποιητικά βιβλία το "Match Point" του Κωνσταντίνου Μελισσά
Η Ισλανδία μοιάζει να είναι γεμάτη από ποιητές
Όταν δεν βρίσκονται στους χώρους εργασίας τους, ένα μεγάλο μέρος των 330.000 κατοίκων της νησιωτικής αυτής χώρας, "σκαρώνουν" στίχους, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, επιχειρηματιών, εκτροφέων αλόγων και επιστημόνων. Ακόμα και ο David Oddsson, που υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας το 2002 -όταν οι ισλανδικές τράπεζες ιδιωτικοποιήθηκαν- και κεντρικός τραπεζίτης το 2008 -όταν κατέρρευσαν- είναι αυτοδίδακτος ποιητής.

Η Birgitta Jonsdottir, ηγέτις της αναρχικής τάσης Pirate Party, η οποία τα πήγε εξαιρετικά στην τελευταία εκλογική διαδικσία, περιγράφει τον εαυτό της ως "poetician". Το πρώτο της δημοσιευμένο ποίημα, "Μαύρα Τριαντάφυλλα", το έγραψε στην ηλικία των 14 ετών και έχει ως θεματολογία ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα.

Ο Kari Stefansson, ένς από τους σπουδαιότερους γεννετιστές παγκοσμίων και ιδρυτής της εταιρίας Decode Genetics, ανακάλεσε ένα ποίημα που έγραψε το 1996. λίγους μήνες μετά τη γέννηση της Dolly, το κλωνοποιημένο πρόβατο.

"Ήμουν λιγάκι θλιμμένος", είπε ο κύριος Stefansson στο γραφείο του, το οποίο με τα σφραγιστά παράθυρα και τις οθόνες των υπολογιστών έμοιαζε με εσωτερικό διαστημόπλοιου. "Ένα από τους τρόπους μου για να ανταπεξέλθω με αυτό ήταν να γράψω ένα μικρό ποίημα", είπε πριν ξεκινήσει να το απαγγέλει:

    Where do I find, lost in the brightness of a sunlit day,
    The happiness of an unhappy man
    Fortunate only to be just one copy of himself.
    Everything else stinks.

"Η ποίηση είναι μια εθνική ενασχόληση, αλλά όχι ιδιαίτερα ειδική δραστηριότητα", είπε ο Sveinn Yngvi Egilsson, καθηγητής ισλανδικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας. "Είναι στο αίμα των Ισλανδών", είπε.

"Σε παλαιότερες εποχές, οι στίχοι ήταν αναπόσπαστο κομμάτια της κοινωνίας". Το πιο γνωστό είδος στίχου, είπε, λέγεται “ferskeytla”, και αποτελείται από τέσσερις αράδες που μπορούν να χωριστούν σε δύο μέρη.

Οι Ισλανδοί είναι εξαιρετικά παραγωγικοί συγγραφείς και αναγνώστες, και τα ποιητικά βιβλία είναι ευπώλητα στη χώρα τους. Η ποίηση ήταν η τρίτη μεγαλύτερη κατηγορία βιβλίων που κυκλοφόρησαν το 2014, μετά το μυθιστόρημα και τις τέχνες, σύμφωνα με στοιχεία της εθνικής βιβλιοθήκης΄, δηλαδή κατά πολύ περισσότερα σε σχέση με τα οικονομικά και διαφόρων άλλων επιστημών.

Το ψυχρό ωκεανικό κλίμα και οι μεγάλοι σε διάρκεια χειμώνες έχουν συμβάλλει σε αυτό. "Οι άνθρωποι συνήθως βαριούνται και προσπαθούν να ψυχαγωγηθούν μεταξύ τους", είπε ο καθηγητής Egilsson. "Και ένας από τους τρόπους ψυχαγωγίας είναι η ποίηση".


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA