Ανακοινώθηκαν οι Μικρές Λίστες των λογοτεχνικών βραβείων του "αναγνώστη": Τρεις υποψηφιότητες για τη "Θράκα"

Ο Γιώργος Λίλλης γράφει στο περιοδικό "ο αναγνώστης" για το "Gadium" του Στάθη Ιντζέ (Θράκα, 2017)

«Sturm und Drang» του Γιώργου Λίλλη: Bertolt Brecht, Ποιήματα

«7» του Ζαχαρία Στουφή: Οι αυτοκτονικές τάσεις στην ποίηση του Στέφανου Μαρτζώκη (1855-1913)
Ζαχαρίας Στουφής
Απαντώντας σε ερωτήσεις που ποτέ δεν μου έκαναν

1)
Στα μετεφηβικά μου χρόνια βρέθηκα μπροστά σε δύο δρόμους, την ποίηση από την μία και την ένοπλη πάλη από την άλλη. Τελικά, διάλεξα την ποίηση, αλλά από τότε κάθε μέρα μετανιώνω όλο και πιο πολύ που δεν πήρα τα όπλα.

2)
Στις  μέρες μας, παρόλο που οι περισσότεροι ποιητές είναι γλυφτρόνια της πολιτικής και mediaκής εξουσίας, διακρίνονται ακόμα φωνές αντίστασης. Απλά, ένα σύστημα που επιβάλλεται με τα όπλα και μόνο, αν κάτι υπολογίζει ή φοβάται, είναι μονάχα τα όπλα. Δηλαδή, πολύ που χεστήκανε για τους ποιητές.

3)
Και μια διευκρίνιση για να μην παρεξηγηθώ. Ποιητής δεν είναι απαραίτητα όποιος γράφει και βγάζει βιβλία ποιητικά, αλλά, αυτός που ζει μέσα στην ποίηση, βιωματικά, χωρίς να φοβάται την γελοία πραγματικότητα των άλλων.

4)
Όταν δεις μια παρέα ανθρώπων να σχολιάζει, να κάνει κρητική και να αναζητεί τις προεκτάσεις ενός ποιήματος, δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν. Ή το ποίημα είναι χάλια ή, η παρέα βρίσκετε σε σύγχυση.

5)
Η ποίηση δεν είναι ούτε θρησκεία ούτε πολιτική για να εμπορεύεται το όραμα ενός καλύτερου κόσμου.

6)
Κανένα σύστημα και κανέναν άνθρωπο δεν συμφέρει να γράφεται ποίηση, ούτε και τους ίδιους τους ποιητές, μιας και ότι γράφουν κάποτε θα χρησιμοποιηθεί εναντίον τους.

7)
Όταν ένα καθεστώς φυλακίζει τους ποιητές, είναι ένα επικίνδυνο καθεστώς. Όταν ένα καθεστώς δεν ασχολείται με τους ποιητές, είναι, ένα ακόμα ποιο επικίνδυνο καθεστώς.

8)
Σας κάνω έκκληση για πολλοστή φορά, μην ερμηνεύετε την ποίησή μου και μην την αναλύετε γιατί ανακαλύπτετε πράγματα που δεν υπάρχουν.
Εννοώ μονάχα αυτά που λέω, τίποτα άλλο!

9)
Οι περισσότεροι ποιητές αγαπούν τα όπλα και τα θεωρούν έργα τέχνης, πολλοί από αυτούς φροντίζουν να αποκτήσουν τουλάχιστον ένα κατά την διάρκεια της ζωής τους, το οποίο και χρησιμοποιούν, μονάχα για την αυτοκτονία τους.

10)
Όταν σε λένε ποιητή και εσύ το αποδέχεσαι αδιαμαρτύρητα, πρέπει να το κοιτάξεις. Αυτό που δεν πρέπει να κοιτάξεις, ούτε να σε απασχολεί, είναι όταν σε λένε τρελό.

11)
Μου είπε ένας φίλος:
"μετά απο δύο χρόνια ξαναδιάβασα την ονειροπληξία σου, κάνοντας μία φούντα. τώρα κατάλαβα τι πραγματικά γράφεις, είσαι φοβερός!!!"
Αυτό, νομίζω, είναι ότι χειρότερο έχω ακούσει ποτέ για την ποίησή μου.

12)
Σήμερα μπήκε στο μετρό ένας μουσικός με το κοντραμπάσο του. Το είχε προσαρμόσει σε ένα πατενταρισμένο καλάθι της λαϊκής, (αυτό με τις ρόδες) για να μπορεί να το σέρνει.
Σήμερα ένιωσα πολύ τυχερός, γιατί τα εργαλεία της τέχνης μου είναι ένα μολύβι και ένα μικρό τετραδιάκι τσέπης.

13)
Αυτά τα κραταιά μουνόπανα της λογοτεχνίας τα περιμένω στη στροφή, χρόνια τώρα και δεν υα σεβαστώ ούτε την ηλικία τους, ούτε τίποτα. Ακόμα και σκατά θα ρίξω στους τάφους τους.

14)
Εντάξει, το είπαμε εκατό φορές. Φταίνε οι εκδότες, φταίνε τα βιβλιοπωλεία, φταίνε τα media, φταίει το σύστημα για τον παραγκωνισμό της ποίησης.
Η αλήθεια όμως είναι ότι τα περισσότερα βιβλία ποίησης, αντί για ποιήματα γράφουν παπαριές…

15)
Ο πατέρας μου ήταν φτωχός και για να επιβιώσει –εκτός των άλλων- έσκαβε και τους τάφους των συγχωριανών του.
Εγώ τώρα, σαν «θανατολόγος και ποιητής» θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι, συνεχίζω το επάγγελμα του πατέρα μου.

16)
Οι κανονικοί άνθρωποι, κάνουν λεφτά, κάνουν καριέρα, κάνουν οικογένεια, κάνουν επαφές και μπορούν να κάνουν πολλά περισσότερα….
Εκτός από ποίηση.

17)
Πάντως διακρίνω μια φιλότιμη προσπάθεια των ελλήνων ποιητών στο να αποφεύγουν παντοιοτρόπως να γράψουν «ελληνική» ποίηση.

18)
Τέσσερις φράσεις που μου προκαλούν γέλιο:
α)  Εθνικός ποιητής
β)  Βραβευμένος ποιητής
γ)  Ελλάδα, η χώρα  της ποίησης
δ)  Ζάκυνθος, το νησί των ποιητών.

19)
Είμαι πολύ τυχερός γιατί σαν παιδί που ήμουν, έσκυψαν αξιόλογοι ποιητές πάνω από τα πρωτόλεια μου. Μα ποιο πολύ τυχερός είμαι τώρα, όπου, νέα παιδιά μου εμπιστεύονται τους στοίχους τους και τις σκέψεις τους.

20)
Ποτέ δεν αγάπησα τα βιβλία ούτε λάτρεψα το διάβασμα. Τι και αν έχω κάνει 20 μέχρι τώρα; Τι κι αν έπεται συνέχεια; Αγάπησα μόνο την υψηλή θερμοκρασία της ματαιότητας που έφερε τις σκέψεις μου σε αδιέξοδο.

21)
Πραγματικά θαυμάζω αυτούς που ξεκινούν να διαβάζουν ένα βιβλίο από την αρχή και μάλιστα από τον πρόλογο (αν έχει).

22)
Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και οι ποιητές καθορίζονται από την σεξουαλικότητα τους.
Άβυσσος ο πωπός του ποιητή.

23)
Φράσεις που μου προκαλούν τρόμο:
α) αριστερός ποιητής
β) στρατευμένη ποίηση
γ) πολυγραφότατος ποιητής

24)
Αν η ποίηση είχε οικονομικό όφελος δεν θα την έγραφαν οι ποιητές, αλλά οι επιχειρηματίες.

25)
Συχνά λέω πως δεν θέλω ποτέ να συμπεριφερθεί η ποίησή μου στην διδακτέα ύλη των σχολείων. Όμως, το βιβλίο μου με τις συνταγές αυτοκτονίας θα ήθελα πολύ να το έχουν διαβάσει όλοι οι έλληνες, είναι ότι τους χρειάζεται.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA