Πώς μιλάμε για την καινούργια Ελληνική ποίηση (video)

Για τη συλλογή διηγημάτων «Όμορφοι έρωτες» του Ιάκωβου Ανυφαντάκη, (εκδ. Πατάκης), γράφει η Ειρήνη Σταματοπούλου

Φώτης Μανίκας, Ποιήματα (1η εμφάνιση)

«Ποίηση στη σχάρα» του Πέτρου Γκολίτση:«Από τις αφετηρίες στην ολοκλήρωση του μοντερνισμού: ο Νάνος Βαλαωρίτης»
ΚΥΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Υπάρχει μια σύγχρονη ελληνίδα ποιήτρια που δεν αναρτά τα ποιήματά της στο facebook, δεν τρέχει στις βιβλιοπαρουσιάσεις για να κάνει δημόσιες σχέσεις, ούτε οργανώνει ποιητικές βραδιές για να παρουσιάσει τα βιβλία της. Τυπώνει τις συλλογές της σε 50 αντίτυπα και σε κανένα από τα τρία βιβλία που έχει κάνει δεν έχει βιογραφικό ή κάποια φωτογραφία της. Από τον κύκλο της είναι λίγοι αυτοί που γνωρίζουν την «ποιητική της» ιδιότητα. Το «Κυρία των Αγγέλων» είναι το ψευδώνυμο με το οποίο υπογράφει τις εκδόσεις της που είναι σωστά έργα τέχνης! Για όσους δεν τα πάτε καλά με τα θρησκευτικά πρέπει να σας πω ότι πρόκειται για ένα από τα (2500 περίπου) επίθετα της Παναγίας, ωστόσο, η ποιήτριά μας δεν είναι θεούσα.
Επειδή τα βιβλία της είναι σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων και επειδή στο ιντερνέτ δεν θα την συναντήσετε… και επειδή με συγκινεί πολύ η γραφή της, σκέφτηκα να σας την γνωρίσω, παρουσιάζοντάς σας από αυτήν την στήλη 7 ποιήματά της. Φυσικά και θα ήθελα πολύ να γράψω μια κριτική για το έργο της μα η «Κυρία των Αγγέλων» τυγχάνει αγαπημένη φίλη και αυτό δεν μου επιτρέπει να δω το έργο της αποκομμένο από τα συναισθήματα…
Καλή ανάγνωση!

Από την συλλογή <<PROP ΕIΝΑΙ Η ΛEΞΗ>> (δύο παράλληλα κείμενα) -Αθήνα 2Ο15-

ΟΡΙΣΕ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ.
ΕΔΩ ΧΤΙΖΟΥΝ ΓΕΦΥΡΙΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥΣ.
ΤΟΥΣ ΘΑΒΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ
ΟΧΘΗ ΤΟΥ ΧΕΙΜΑΡΡΟΥ.
ΠΕΡΑΣΜΑ.
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΕΡΑΣΤΕ.
ΕΝΑ ΓΕΦΥΡΙ ΔΡΟΜΟΣ
ΟΛΟΣ ΚΙ ΟΛΟΣ. ΠΡΟΣΟΧΗ
ΜΗ ΣΚΟΝΤΑΨΕΤΕ. ΘΑ
ΒΡΕΘΕΙΤΕ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Ή ΣΚΑΛΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ
ΕΠΟΜΕΝΗ ΒΑΘΡΑ.
ΟΜΟΡΦΑ ΘΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ
ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΔΩ. Ο2.Ο9.13

ΕΙΣΑΙ ΟΜΟΡΦΟΣ
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΕΙΝΕ.


Από την συλλογή «ΠΡΟΣΦΕΡΟΜΑΙ»10_10_201

ΠΡΟΣΦΕΡΟΜΑΙ/
Προσφέρομαι [η λέξη]
πρόσφορο [Είναι η αντιπροσφορά μας στον Κύριον,
για τις δικές του πολλές και ιδιαίτερες δωρεές]
Στον Κύριον, ο οποίος είναι απαιτητικός,
έτσι μόνο λειτουργεί,
μόνο. μόνο. μόνο. μόνο.
Μόνο(ς)
προσφέρομαι μονός.
με. xωρίς. με.


ΠΡΑΞΗ ΙΕΡΗ/
Κάθε πρωί προσεύχομαι.
στη θέα από το παράθυρό μου.
Γονατιστή,
Αχαρνών 101
γωνία.
Ανοίγομαι και χαζεύω το κενό.
Εισπνέω λίγο από τη μυρωδιά του φούρνου απέναντι.
Αρτοκλασία.
Προσεύχομαι και
στην κορυφή του Πάρνωνα, αιωρούμαι πάνω από το βουνό.
Τεντώνομαι.
Μαζεύω κάστανα και τρώω τις ρίζες μου.
Θεία κοινωνία και αντίδωρο.
Προσεύχομαι
σε στάση ύπτια
πρώτα το αριστερό χέρι,
ακουμπάει το αυτί, μετά τη θάλασσα,
βουλιάζει,
σπρώχνει το νερό,
μετά το δεξί ακολουθεί την ίδια κίνηση.
Δεν συναντιούνται.
Απλώνομαι,
ρουφάω όση θάλασσα μπορώ στα πνευμόνια μου.
Το αλάτι κάνει καλό στα πνευμόνια.
Δεν πνίγεσαι.
Βαφτίζεσαι.
Το κρατάνε μυστικό γιατί είναι πράξη ιερή και ανέξοδη.
Δεν χρειάζεσαι μανουάλι,
μόνο την άμμο.
Παίρνω τα λεφτά από το παγκάριον.

XΩΡΟΤΑΞΙΑ/
Μαζί του μαθαίνω τις διαφορετικές ποιότητες της ρακής.
Ναι, αυτό είναι η σχέση μας. Καθαρό ατόφιο αλκοόλ.
και ας μην πίνει.
μετατόπιση.
στην καθαρότητα και πρωτόλεια ποιότητα της ρακής.
Μπορώ πλέον να αισθανθώ τα διαφορετικά γαργαλήματα στη γλώσσα
το κάψιμο στον ουρανίσκο. Λίγο πιο δεξιά και με βάθος η μια γεύση.
μεγαλύτερη διάρκεια η άλλη.
Ένταση, ποικιλία και χωροταξία στόματος.
αργή αλλά περιεκτική κάποια. γρήγορη αλλά δυνατή η επόμενη.
δεν τις μετράω πια. Δεν υπάρχει λόγος σύγκρισης εξάλλου.
Μόνο καταγραφής.
Ατελείωτες και ανέγγιχτες οι ποιότητες.
κάθε φορά από την αρχή. Μηδενίζω προηγούμενες μνήμες.
η αίσθηση προκύπτει αβίαστα και με πρωτοφανή τρόπο.
Eντρυφώ στις προσωπικές επαφές. Αυτή του πότη με το ποτήρι του.
Πόση ποσότητα η ιδανική για τη μια ποικιλία, με τι χάρη της αξίζει
να γεμίζει το ποτήρι.
Πόσο αργά;
Μια σταθερή αλλά συνεχή κίνηση της πρέπει.
Αργά την καταπίνω, πριν την έχω μυρίσει –αυτό δεν το αφήνω να φανεί,
αλλά χαρτογραφώ όλη τη διαδρομή ανέκφραστα.
Είναι προσωπική η σχέση και είμαι διακριτική.

οφείλω να σεβαστώ τον τρόπο της.
με καθοδηγεί. Είναι λυτρωτικό το συναίσθημα.
όχι, όταν είμαι μόνη μου δεν πίνω. Μόνο μαζί του.
Και κάποια βράδια που θέλω να πιστεύω πως είμαι μόνη μου.
όχι πολλά.
συνοψίζω: ρακή, αργές κινήσεις και ένα σώμα. Μόνο.
χρόνος δεν υπάρχει ή με μπερδεύει.


Από την συλλογή «ROZ”  ΑΘΗΝΑ 2016

ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ
Ακούµπησες το γόνατό σου στα πλευρά µου και έσταξε αίµα. Ροζ.
Οι εξετάσεις βγήκαν αρνητικές. Υγιέστατη.
Όλοι οι δείκτες µου στα κατώτερα όρια.
Και οι κόρες των µατιών µου σε διαστολή.
Η σπονδυλική µου στήλη ευθυγραµµισµένη.
Τα χέρια µου διατηρούν την ελαστικότητά τους, τεντώνουν, απλώνονται,
µπορούν ακόµα να µε αγκαλιάσουν.
Οι σφυγµοί µου χαµηλοί.
Τα πόδια µου σε συγχρονισµό.
Η ουροδόχος κίστη σε σωστή λειτουργία
Η χολή µου παράγεται φυσιολογικά.
Το πεπτικό µου σύστηµα µεγάλων αντοχών.
Τα αντανακλαστικά µου ανεπτυγµένα.
Το µυαλό µου σε εγρήγορση και διαύγεια.
Να σου στύψω µια πορτοκαλάδα µε κανέλα; (είπα)
Τρόµαξες.
Τι είδους αίµα είναι αυτό; Το αίµα είναι κόκκινο. (είπες)
Λάθος.
Υπάρχει και το βαθύ µοβ, αυτό των νεκρών κυττάρων.
Όταν το άγγιγµα γίνεται χωρίς τον άλλον.
Το ροζ είναι το αραιωµένο, του λείπει χρωστική.
Είναι αυτό της ενδιάµεσης κατάστασης που δεν του πρέπει του ανθρώπου.
Είναι η κατάσταση της πλήρους ηρεµίας, της λανθάνουσας υγείας.
Έχει κενά µεγάλα ανάµεσα στα αιµοπετάλια.
Αναζητάει σφιχτούς δεσµούς.
Ρ ο ζ   ε ί ν α ι   η   φ υ σ ι κ ή   κ α τ ά σ τ α σ η   του αίµατος.
Όταν το άγγιγµα γίνεται παρουσία του νεκρού άλλου.
Χρειάζεται γερό χτύπηµα στα πλευρά για να στάξει κόκκινο.
Θέλει παρόντες και τους δύο.
Ψεκάζοµαι κόκκινο και ξαναπάω για αιµατολογικές.
Ίσως έτσι το άγγιγµα στα πλευρά να έχει αποτέλεσµα.
Ρ ο ζ   ε ί ν α ι   η   φ υ σ ι κ ή   κ α τ ά σ τ α σ η   του αίµατος.
Όταν το άγγιγµα γίνεται παρουσία του νεκρού άλλου.
Χρειάζεται γερό χτύπηµα στα πλευρά για να στάξει κόκκινο.
Θέλει παρόντες και τους δύο.
Ψεκάζοµαι κόκκινο και ξαναπάω για αιµατολογικές.
Ίσως έτσι το άγγιγµα στα πλευρά να έχει αποτέλεσµα.

ΠΕΡΙΤΤOΣ #2
Κοντοστάθηκα και δεν γύρισα.
Σχεδόν υγρή.
Με ίχνος κόκκινου κραγιόν,
Τόσο που να µην φαίνεται.
Ξυπόλυτη στα ψηλοτάκουνα.
Με αυτό το απλό µαύρο φόρεµα που κάθε βράδυ βγάζω.
Ναι δεν κοιµόµαστε µε τα φορέµατα. Δεν συνηθίζεται. Δυστυχώς.
Καµιά φορά φοράω τα καλύτερά µου ρούχα και κοιµάµαι στο κρεβάτι  
-σ τ ο λ ι σ µ έ ν η -
ό λ α   τ α   δ α χ τ υ λ ί δ ι α   π ά ν ω   µ ο υ .
Πριν κοιµηθώ δεν κάνω την προσευχή µου.
Μπέρδευα τις λέξεις µε τα δάκτυλα, και πια προσεύχοµαι στον αντίχειρα.
Τις Κυριακές προσεύχοµαι σ’ αυτό το δάκτυλο που δεν ξέρω το όνοµά του.
Θυµάµαι όµως και την πιο µικρή του κίνηση.
Υπερβολικά ελλιπής.
Όλα αυτά που το σώµα καταγράφει.
Το DNA διαµορφώνεται.
Σε δεύτερο χρόνο.
Σε άλλο χρόνο.
Πέρυσι ας πούµε, σε έκανα περιττό.
Είναι ωραία τα σώµατα ντυµένα.
Πρόλαβα και γδύθηκα όµως.


ΠΕΡΙΤΤOΣ #1
Μέτριο µε ελάχιστη ζάχαρη (σχεδόν σκέτο).
Έτσι πίνω τον καφέ µου. Βαρύ.
Ζέστανε µου µόνο νερό, θα περπατήσω ξυπόλυτη µέχρι την κουζίνα
και θα τον φτιάξω.
Και τίποτα να µην κάνεις, όλα καλά,
δεν θα µου χαλάσεις την πρωινή ηρεµία.
Θέλω δεκατέσσερα λεπτά για να ξυπνήσω,
ένα τσιγάρο,
µισή κούπα καφέ,
λίγο νερό στο πρόσωπο,
τέντωµα κορµιού - στο κρεβάτι-.
Το κρεβάτι το θέλω άδειο το πρωί.
Να δω για λίγο την Αθήνα,
να σκεφτώ τι έχω να κάνω µέσα στην ηµέρα,
να πλύνω ποτήρια.
ότι έχει ξεµείνει από την προηγούµενη.
Η αλήθεια είναι
πως τα πρωινά
µου είσαι
περιττός.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA