Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Ζαχαρίας Στουφής
Σε κρίση αυτοκριτικής

1)
Ναι, σε αυτή την ζωή ή την άλλη… πολλά μπορεί να μου προσάψουν, όμως, δεν θα ήθελα ποτέ να με χαρακτηρίσουν  αλτρουιστή ή διανοούμενο.

2)
Τίποτα δεν βαριέμαι περισσότερο, όσο τις ποιητικές βραδιές.

3)
Τι μαρτύριο κι αυτό! Κάθε φορά που μπαίνει μια συλλογή μου στο τυπογραφείο, συνειδητοποιώ πως δεν έπρεπε να την τυπώσω…

4)
Όταν πρωτομπλέχτηκα με την ποίηση, όλα έδειχναν πως θα κάνω πολλούς και σπουδαίους φίλους, τελικά όμως, έχασα και αυτούς που είχα.

5)
Πολλές φορές μου λένε πως… να… με όλα αυτά που γράφεις ενοχλείς! Δεν γίνεσαι ευχάριστος! Τους προκαλείς! (και τότε είναι που τους απαντώ με μια θυμωμένη έκπληξη).
-Δεν κατάλαβα! Αυτή ακριβώς δεν είναι η δουλειά μου;

6)
Υπάρχουν ποιήματα που με έκαναν να κλάψω τόσο σπαρακτικά, όσο, κανένας άνθρωπος δεν θα καταφέρει.

7)
Πραγματικά, δεν ξέρω τι διάολο να πω. Αφού υπάρχουν τόσα χόμπι, τόσες τέχνες, τόσα επαγγέλματα… πως μπλέχτηκα έτσι με την ποίηση!


8)
Όταν ο ποιητής αρχίσει να νιώθει την ανάγκη να συμβουλεύει τους νέους ποιητές, σημαίνει, πώς άρχισε να γερνάει.
Αυτό δυστυχώς συνέβη και με μένα…

9)
Τόσο πολύ αφέθηκα στο τάλαντο, τόσο πολύ εμπιστεύτηκα την ποίηση, που άφησα τον μέσα μου φασίστα να μεγαλώνει ανεξέλεγκτα.

10)
Σιχαίνομαι απίστευτα αυτούς που γράφουν προλόγους για ποιητικά βιβλία άλλων, καθώς και τους ποιητές που επιζητούν να προλογιστεί από άλλους το βιβλίο τους.
Πρόκειται για γελοιότητες…

11)
Μεγαλώνω, ωριμάζω, γερνάω.
Είμαι έμπυρος και ξέρω το σωστό!
Αυτό σημαίνει πως δεν είμαι πια ποιητής. Ο ποιητής, δεν μεγαλώνει, δεν ωριμάζει, δεν γερνάει και κάνει πάντα λάθος.

12)
Λυπάμαι πολύ για τον εαυτό μου, αλλά, κάνοντας ποίηση σε μία χώρα που θεωρούν το πολίτευμα δημοκρατία και την τηλεόραση ενημέρωση, το μόνο που μπορεί να είμαι, είναι να είμαι τρελός.

13)
Με αυτά που γράφω με αντιπαθούν ακόμα και οι φίλοι μου, οι συγγενής μου και γενικότερα οι μαλάκες,  (απ΄ όπου κι αν προέρχονται).

14)
Μετά από κάθε ποιητική βραδιά που συμμετέχω κι εγώ με ποιήματά μου ή μετά από κάθε δημοσίευση ποιημάτων μου σε περιοδικό, οι φίλοι μου λένε ότι το έργο μου ξεχωρίζει. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε η ελληνική ποίηση έχει πάψει να υπάρχει.

15)
Τον τελευταίο καιρό βρίσκω ωραία ποιήματα με γνήσιο αυθορμητισμό σε συλλογές νέων και πρωτοεμφανιζόμενων ποιητών που πιθανότατα δεν τους έχει δηλητηριάσει ακόμα η «κατεστημένη» ποίηση.
Αυτές οι γραφές, ή είναι τουλάχιστον ελπιδοφόρες, ή έχω αρχίσει να γερνάω επικίνδυνα.

16)
Το πιο αγαπημένο μου σπορ και η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης συνάμα είναι η μελαγχολία. (ούτε πρίγκιπας να ήμουνα)


17)
Πια έχω μπλοκάρει, θαρρείς και δεν με συγκινεί η ποίηση, δεν βρίσκω κάτι καινούριο και ενδιαφέρον να διαβάσω. Κάθομαι λοιπόν και ξαναδιαβάζω τα ποιήματα που με γαλούχησαν.

18)
Ότι έκανα πάει… το έκανα….
Έχει πια τελειώσει. Τώρα πια είμαι ότι δεν κατάφερα, αυτό είναι το βιογραφικό μου.

19)
Είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι (αν δεν ήμουν ποιητής) αυτό που θα ήθελα να ήμουν, είναι, βασανιστής και δήμιος καθηγητών πανεπιστημίου.

20)
Αχ, πόσες φορές θα ήθελα πραγματικά να ξυπνήσω ένα πρωί και η ποίηση να μου είναι μια άγνωστη λέξη.

21)
Σε όλη μου τη νεότητα παιδεύτηκα να μάθω να τα γράφω τα ποιήματα και τώρα στα 40, κάνω ταχύρυθμα για να μάθω να τα ζω τα ποιήματα.

22)
Πολλές φορές έκπληκτοι με ρωτούν οι φίλοι. Πως είναι δυνατόν να μην βγάζουν τα βιβλία σου μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι; Πολύ απλά τους απαντώ· τα βιβλία μου (ποίηση, λαογραφία, δοκίμιο) δεν πουλάνε κι εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να κάνω εκπτώσεις, γράφοντας μυθιστορήματα και διηγήματα.

23)
Οι πιο ωραίες μου διακοπές, είναι τα διαστήματα που ξεχνάω ότι, έχω γράψει εγώ τα όσα έχω γράψει.

24)
Δεν θέλω να ξαναγεννηθώ για να έχω μια δεύτερη ευκαιρία, μια δεύτερη αρχή. Μονάχα να έρθω σε ειρήνη με τον εαυτό μου θέλω.

25)
Ένας ακόμα λόγος για τον οποίο δεν φοβάμαι τίποτα και κανέναν, κάνοντας πάντα αυτό που μου αρέσει, είναι γιατί έχω κατακλυστεί από το μηδέν, την σίγουρη κατάληξη των πάντων.

26)
Αυτές οι καθημερινές μου δημοσιεύσεις, (ας τις ονομάσουμε ημερολόγια ενός κακού ποιητή) μου έχουν δώσει να καταλάβω πόσο ανυπόφορος είμαι ακόμα και για τους «φίλους μου».

27)
Όταν ένα βιβλίο μου ενοχλεί τους φασιστοδεξιούς, τότε ξέρω πως είναι καλό. Όταν όμως ενοχλεί τους αριστεροπροοδευτικούς τότε θα μπορούσα να ισχυριστώ πως είμαι πρωτοπόρος στην τέχνη μου (αλλά αυτό δεν έχει και τόση σημασία). Σημασία έχει ότι μου επιτρέπουν οι οπαδοί και των δύο, αυτών πολιτικών τάσεων, να τους βάλω στο ίδιο σακί και να τους πετάξω στα σκουπίδια.

28)
Αυτή η μαλακία με τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα με ξεπερνάει και ειδικά όταν το κάνουν ποιητές, αποκρύπτοντας το πραγματικό τους όνομα. Λυπάμαι πραγματικά!



29)
Προς ζακυνθινούς επιστολή:
Στο δηλητήριο σας έχω ανοσία, την μαλακία σας έχω αποκηρύξει, το μίσος σας και η σνομπαρία σας επιβεβαιώνουν την αξία μου.

30)
τελικά η γνώμη μου περί ποίησης έχει μεγάλη βαρύτητα.
κάθε φορά που ανοίγω το στόμα μου πολλές κωλότρυπες σφίγγουν.

31)
Και λέω,
θα αλλάξω τέχνη.
Και κάνω λαογραφία, και κάνω θέατρο, και κάνω performance.
Μα είναι πια αργά.

32)
Όλους εσάς που βλέπετε ποδόσφαιρο σας παρακαλώ μη διαβάζετε τα ποιήματά μου.
Δεν θέλω, εξάλλου, τόσοι ποιητές υπάρχουν…

33)
Αλήθεια, πόσα χρόνια πάνε που έχω να κλάψω για ένα ποίημα;

34)
Εγώ να σκέπτομαι σοβαρά πως δε πρέπει να ξαναγράψω, πως δεν υπάρχει κανένα νόημα να επαναλαμβάνομαι και να μου λέει ο μαλάκας πως είμαι στην πλέων δημιουργική μου περίοδο.

35)
Σήμερα ήθελα πολύ να γράψω ένα καλό ποίημα μα… δεν έχω καμιά ιδέα… δεν ξέρω τι να πω…
Τελικά μου είναι ανυπόφορο να είμαι καλά.

36)
Κάθε φορά που μπαίνω σε λεωφορείο του ΚΤΕΛ συνταξιδευω με την ποίηση.

37)
Αφού μπορείς και σωπαίνεις ξανά και ξανά
Πάνα πει πως ή ποίηση μέσα σου τελείωσε.
(Σε μένα μιλάω)

38)
Και όλα αυτά δεν είναι παρά
Το ημερολόγιο ενός κακού ποιητή
Που θέλει να διασφαλίσει την απέχθεια σας.

39)
Είναι πλέον σίγουρο
Για όλα μου φταίει ή ποίηση
Χωρίς ποτέ να μου έχει κάνει κάτι.

40)
Μετά από χρόνια ξαναδιαβάζω τα ποιήματά μου και βλέπω ότι δεν είναι ποιήματα.
Είναι γράμματα που έστειλα στον εαυτό μου και αυτός δεν τα παρέλαβε ποτέ

41)
Μπορώ άνετα να ισχυριστώ ότι με έχουν καταστρέψει τα ναρκωτικά (όχι δεν έχω πάρει ποτέ) απλά η δική σας εξάρτηση αποτέλεσε την καταστροφή μου.

42)
Δεν γράφω ποιήματα
Τον Κώστα Καρυωτάκη επιβεβαιώνω.

43)
Αγαπητοί μου φίλοι σας παρακαλώ μην μπείτε ποτέ να ψηφίσετε το νέο μου βιβλίο στα Public.
Γιατί ποτέ ποτέ δεν θα το βρείτε.

44)
Και ούτε μια διακήρυξη σιωπής δεν πρόλαβα να γράψω που να προσδιορίζει την πνευματική μου αυτοκτονία.


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA