Ο Πέτρος Μπιρμπίλης μιλά στην Athens Voice και στον Γιάννη Νένε, για το "Μπελ Ετουάλ" (Θράκα, 2017)

Μια “ηρωίδα” πλάι σε ανθρώπους αντιηρωικούς: Ένα κριτικό σημείωμα του Στάθη Ιντζέ για το "Γονυπετείς" της Τζούλιας Γκανάσου

Για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Αγγελοπούλου "Η απουσιολόγος" (Θράκα, 2016), γράφει ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος

Ο Στέφανος Ξένος γράφει στο diavasame για τον "Άνθρωπο Τανκ" (Θράκα, 2017) του Γιώργου Λίλλη

Για το βιβλίο της Μαριάννας Κουμαριανού «Τόπος στη Γαλήνη» – γράφει η Ανθούλα Δανιήλ

Φάνης Παπαγεωργίου, Ποια γενιά; Σκέψεις για τη σχέση μεταξύ βιολογικής και δυνάμει καλλιτεχνικής γενιάς.

Δύο ανέκδοτα/αδημοσίευτα ποιήματα του Δημήτριου Δημητριάδη

Ο Παναγιώτης Βούζης γράφει στην εφημερίδα "Τα Νέα" για το "Χρονορυχείο" (Θράκα, 2017) της Στέλλας Δούμου

Ακάθιστος Ύμνος

Ο Θεός θολός μέσα στο θάλαμο του
σημάδευε το φως με τη σφεντόνα
μετρούσε με τις παλάμες του την απόσταση
από το κομοδίνο μέχρι το κρεβάτι
και από το ορεκτικό μέχρι το κυρίως πιάτο
από τη συννεφιά των συνδαιτυμόνων
μέχρι τη χαρά των συντρόφων
έφτιαχνε λεκέδες στο τραπεζομάντηλο
καθώς δοκίμαζε να εκσφενδονίσει τη σούπα
στη χοάνη του στόματος Του
βρίσκοντας χάρτες στο τραπεζομάντηλο

και οι λεκέδες μίκραιναν τις αποστάσεις των πιάτων
και οι αποστάσεις των πιάτων Του θύμιζαν την παλάμη Του
και η παλάμη Του δεν έφτανε το κρασί
ούτε με τη σφεντόνα
και το έχυνε
για να ταράξει τις θάλασσες
και στα πεσμένα ψίχουλα
σχημάτιζε το Υιό Του

πάνω στο γραφείο
δίπλα στη φωτογραφία


Ο νόμος της βαρύτητας

Μόλις ίδια πρόσωπα
φυτρώσουν σε διαφορετικά μοτίβα
ονείρων
εντοπίζεται στο χάρτη
το σημείο υπέρβασης της βαρύτητας

ακόμα κι αν εν μέσω
φθινοπώρου
τα φύλλα έχουν βαλθεί
να χωρέσουν όλα
στην περίμετρο του δέντρου
πιάνοντας κάθε φορά
ξεχωριστό στασίδι

γιατί οι αγαπημένοι δεν γνωρίζουν
την πτώση μέσα από το βάρος
αλλά μέσα από άδειασμα
της κάνουλας της μέρας
στις αποστάσεις
από το κρεβάτι
όπου το φως απλώνει
την αρίδα του

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ TAYTOTHTA